Tracy Austin (ur. 12 grudnia 1962 w Palos Verdes) – amerykańska tenisistka.

Jej syn Brandon Holt również jest profesjonalnym tenisistą.

Kariera tenisowa Jako 10-latka zdobyła mistrzostwo USA w kategorii do lat 12; łącznie triumfowała w 22 krajowych turniejach mistrzowskich w różnych kategoriach juniorskich, jednak praktycznie karierę wśród juniorek zakończyła już jako 14-latka.

Od 1977 występowała w turniejach zawodowych, w tym samym roku wygrała turniej w Portland oraz dotarła do ćwierćfinału wielkoszlemowego US Open; pokonała po drodze m.in. Sue Barker oraz Virginię Ruzici, a uległa Betty Stöve. Wygrała turniej w Portland zaledwie miesiąc po swoich 14. urodzinach stając się najmłodszą triumfatorką turnieju WTA. Była również najmłodszą ćwierćfinalistką któregokolwiek z turniejów wielkoszlemowych, wynik ten poprawiła dopiero Jennifer Capriati, osiągając jako 14-latka półfinał Wimbledonu w 1990 roku.

23 października 1978 roku Austin uzyskała oficjalnie status tenisistki zawodowej. Wygrała w grze pojedynczej dwa turnieje wielkoszlemowe US Open. Najpierw w 1979 roku pokonała w finale Chris Evert 6:4, 6:3, zostając jednocześnie najmłodszą mistrzynią US Open w historii oraz najmłodszą triumfatorką turnieju wielkoszlemowego w Erze Open tenisa (wynik ten poprawiła jedenaście lat później Monica Seles wygrywając French Open 1990, a następnie Martina Hingis Australian Open 1997). Dwa lata później ponownie triumfowała w Nowym Jorku pokonując w zaciętym finale Martinę Navrátilovą 1:6, 7:6(4), 7:6(1). W 1980 roku wygrała ponadto Wimbledon w grze mieszanej (w parze z bratem Johnem Austinem), a rok później, w tej samej konkurencji, przegrali w finale.

Wygrała łącznie 30 turniejów w grze pojedynczej, ostatni z nich w sezonie 1982 w San Diego. Skutecznie przerwała dominację dwóch wieloletnich liderek kobiecego tenisa na świecie, Evert i Navrátilovej, zostając 7 kwietnia 1980 na krótko liderką rankingu WTA.

Sukcesy w bardzo młodym wieku wyczerpały organizm Austin. W 1983 roku przerwała występy trapiona licznymi kontuzjami. Kilkukrotnie próbowała wrócić do zawodowego tenisa. Pierwszy raz już w lutym 1984 roku (zagrała w sumie w dwóch turniejach). Kolejną próbę powrotu skomplikował ciężki wypadek samochodowy w 1989 roku. Ostatecznie w latach 1993-1994 przez kilka miesięcy rywalizowała ponownie w cyklu turniejów WTA Tour, występując nawet w wielkoszlemowych Australian Open i French Open. Nie odniosła jednak sukcesów, a po porażkach w pierwszych meczach na kortach French Open (z Niemką Marketą Kochtą 0:6, 1:6) oraz w Eastbourne (z Kristine Radford 3:6, 4:6) powróciła na sportową emeryturę. Tenisem zajęła się jako komentatorka.

W barwach USA zdobyła trzykrotnie Puchar Federacji (1978, 1979, 1980) oraz dwukrotnie Puchar Wightman (1979 i 1981).

W 1992 została przyjęta w poczet członków Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Historia występów wielkoszlemowych Legenda

Występy w grze pojedynczej Turniej 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985-1987 1988 1989 1990-1992 1993 1994 Tytuły Z-PAustralian OpenAAAAA QFAAA Koniec karieryAA Koniec karieryA 2R 0 / 2 3 – 2French Open AAAAA QF QFA Koniec karieryAA Koniec karieryA 1R 0 / 3 7 – 3Wimbledon 3R 4R SF SF QF QFAA Koniec karieryAA Koniec karieryAA 0 / 6 20 – 6US Open QF QF W SF W QFAA Koniec karieryAA Koniec karieryAA 2 / 6 31 – 4 Ranking na koniec roku 126 3 2 2 4 4 – – – – – 115 – 2 / 17 61 – 15

Występy w grze podwójnej Turniej 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985-1987 1988 1989 1990-1992 1993 1994 Tytuły Z-PAustralian OpenAAAAAAAAA Koniec karieryAA Koniec karieryAA 0 / 0 0 – 0French Open AAAAAAAA Koniec karieryAA Koniec karieryAA 0 / 0 0 – 0Wimbledon 3RAAAAAAA Koniec karieryAA Koniec karieryAA 0 / 1 2 – 1US Open 2R QF QFAAAAA Koniec kariery 2RA Koniec karieryAA 0 / 4 7 – 3 Ranking na koniec roku Nie był publikowany – 47 – – – – 0 / 5 9 – 4

Występy w grze mieszanej Turniej 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985-1987 1988 1989 1990-1992 1993 1994 Tytuły Z-PAustralian OpenAAAAAAAAA Koniec karieryAA Koniec karieryAA 0 / 0 0 – 0French Open AAAAAAAA Koniec karieryAA Koniec karieryAA 0 / 0 0 – 0Wimbledon A 3R 1RW F 1RAA Koniec karieryAA Koniec karieryAA 1 / 5 12 – 4US Open 2RAAAAAAA Koniec kariery SFA Koniec karieryAA 0 / 2 3 – 2 1 / 7 15 – 6

Występy w grze podwójnej w turniejach legend Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Australian Open turnieju nie rozgrywano A RR NH A A A A 0 / 1 French Open NH NH A A A A A A RR W RR A 1 / 3 Wimbledon A RR F RR RR RR RR RR RR RR RR RR 0 / 9 US Open turnieju nie rozgrywano SF F WMecz nie został rozegrany. SF SF NH F 3 / 6

Finały turniejów WTA

Gra pojedyncza 44 (30–14)

Gra podwójna 7 (5–2)

Gra mieszana 2 (1–1)

Występy w Turnieju Mistrzyń W grze pojedynczej RokRezultatRywalkaWynik 1979 Finał Martina Navrátilová 3:6, 6:3, 2:6 1979Toyota Finał Martina Navrátilová 2:6, 1:6 1980 Zwycięstwo Martina Navrátilová 6:2, 2:6, 6:2 1980Toyota Zwycięstwo Andrea Jaeger 6:2, 6:2 1981Toyota Zwycięstwo Martina Navrátilová 2:6, 6:4, 6:2 1982Toyota Półfinał Chris Evert-Lloyd 0:6, 0:6 1983 Ćwierćfinał Sylvia Hanika 4:6, 5:7

Występy w turnieju WTA Doubles Championships Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik 1993 Ćwierćfinał Elna Reinach Gigi Fernández Natalla Zwierawa 2:6, 6:2, 5:7 1994 Półfinał Pam Shriver Jana Novotná Arantxa Sánchez Vicario 2:6, 2:6

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Amerykańskie tenisistki Kategoria:Liderki rankingu singlowego WTA Kategoria:Triumfatorki US Open Kategoria:Triumfatorki Wimbledonu Kategoria:Triumfatorki wielkoszlemowych turniejów juniorskich Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Zdobywczynie Pucharu Federacji Kategoria:Urodzeni w 1962