Imiesłów przysłówkowy współczesny – bezosobowa forma czasownika wyrażająca czynność trwającą równocześnie z inną czynnością. W języku polskim końcówką takiego imiesłowu jest -ąc (np. robiąc, pisząc, jedząc).
Przykłady w kontekście Zmywając naczynia, słuchała radia. (jednocześnie zmywała naczynia i słuchała radia) Czytając gazetę, znalazłam ogłoszenie o sprzedaży samochodu. (znalazłam ogłoszenie podczas czytania)
W zdaniach złożonych z użyciem imiesłowu przysłówkowego współczesnego należy zwrócić uwagę, że wykonawca czynności musi być wskazany w dalszej części tego zdania – innymi słowy podmiot w zdaniu pojedynczym i imiesłowowym równoważniku zdania musi być ten sam: [Ona] Zmywając naczynia, [ona] słuchała radia. [Ja] Czytając gazetę, [ja] znalazłam ogłoszenie o sprzedaży samochodu. Często jednak dochodzi do formułowania wypowiedzi zwanych anakolutycznymi.
Błędy anakolutyczne Przykłady anakolutów z imiesłowem przysłówkowym współczesnym: Idąc do pracy, miał miejsce wypadek. Sugeruje to, że wypadek szedł do pracy. Pisząc artykuł do Wikipedii, zadzwonił telefon. Sugeruje to, że telefon pisał artykuł do Wikipedii.
W przypadku braku tożsamości podmiotów w obu członach należy użyć formy osobowej zamiast imiesłowu albo uzgodnić podmiot imiesłowu i orzeczenia (zmieniając orzeczenie). Powinno więc być, odpowiednio: albo Gdy [ja] szedłem do pracy, miał miejsce wypadek. (forma osobowa) albo [Ja] Idąc do pracy, [ja] widziałem wypadek. (uzgodnienie podmiotu) i albo Gdy [ja] pisałem artykuł do Wikipedii, zadzwonił telefon. (forma osobowa) albo [Ja] Pisząc artykuł do Wikipedii, [ja] usłyszałem dzwoniący telefon. (uzgodnienie podmiotu)
Zobacz też imiesłów przysłówkowy uprzedni imiesłów przymiotnikowy czynny imiesłów przymiotnikowy bierny
Kategoria:Imiesłów