Ivan Ribar (ur. 21 stycznia 1881 w Vukmaniću, zm. 11 czerwca 1968 w Zagrzebiu) – chorwacki i jugosłowiański polityk. Ideologicznie jugoslawista i komunista, był prominentnym członkiem jugosłowiańskiego ruchu partyzanckiego. Pełnił ważne funkcje w kilku rządach zarówno przedwojennej królewskiej, jak i powojennej komunistycznej Jugosławii.
Życiorys thumb|left|180px|Ivan Ribar (po lewej) i Josip Broz Tito (po prawej) w partyzantce, 1943 Urodził się w Vukmaniću (dzisiejszy Karlovac w Chorwacji) i posiadał doktorat z prawa. Pracował jako adwokat w Zagrzebiu, Đakowie i Belgradzie.
Stracił całą rodzinę podczas II wojny światowej: dwóch synów, Ivo „Lolę” i Juricę, oraz żonę Antoniję. Zarówno Ivo, jak i Jurica zginęli w walce w 1943 roku, walcząc po stronie partyzantów, a żona Ribara została rozstrzelana przez Niemców w 1944 roku. Ivo, starszy syn, przewodził Związkowi Komunistycznej Młodzieży Jugosławii (SKOJ) podczas wojny i został pośmiertnie ogłoszony Bohaterem Ludowym Jugosławii.
Polityka Pełnił funkcję przewodniczącego Zgromadzenia Parlamentarnego Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców (1920–1922) przewodniczącym Komitetu Wykonawczego Antyfaszystowskiej Rady Wyzwolenia Narodowego Jugosławii (26 października 1942 – 4 grudnia 1943), przewodniczącym Prezydium Tymczasowego Zgromadzenia Ludowego (4 grudnia 1943 – 5 marca 1945) oraz przewodniczącym Prezydium Zgromadzenia Narodowego (1 grudnia 1945 – 14 stycznia 1953).
Od proklamowania republiki w 1945 do 1953 roku Ribar był de jure głową państwa Jugosławii; jego pozycja przewodniczącego parlamentu została konstytucyjnie zrównana z pozycją prezydenta. W 1953 roku przywódca partii komunistycznej i premier Josip Broz Tito, faktyczny przywódca kraju od 1945 roku, został wybrany na stanowisko prezydenta republiki, stając się tym samym pierwszą osobą w państwie, a Ribar zszedł na dalszy plan.
Polityczna emerytura i śmierć Ostatnie lata życia spędził w Zagrzebiu. W 1952 roku poślubił malarkę i poetkę Catę Dujšin-Ribar i zamieszkał w jej mieszkaniu przy ul. Demeter 3. Zmarł w 1968 roku w wieku 87 lat.
Odznaczenia Odznaczony m.in. Orderem Jugosłowiańskiej Flagi I klasy (dwukrotnie), Orderem Braterstwa i Jedności I klasy i Orderem za Odwagę. W 1946 otrzymał Order Odrodzenia Polski I klasy.
Przypisy
Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Prezydenci Jugosławii Kategoria:Żołnierze Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii Kategoria:Politycy Związku Komunistów Chorwacji Kategoria:Jugosłowiańscy parlamentarzyści Kategoria:Odznaczeni Orderem Jugosłowiańskiej Flagi Kategoria:Odznaczeni Orderem Braterstwa i Jedności Kategoria:Odznaczeni Orderem za Odwagę (Jugosławia) Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1968