Fabrice Vetea Santoro (ur. 9 grudnia 1972 na Tahiti) – francuski tenisista, zwycięzca Australian Open 2003, Australian Open 2004 w grze podwójnej i French Open 2005 w grze mieszanej, zdobywca Pucharu Davisa, olimpijczyk.
Kariera tenisowa Występował na kortach jako tenisista zawodowy w latach 1989–2010. Jego gra wyróżniała się charakterystycznym stylem, jako jeden z nielicznych zawodników grał oburęczny bekhend, jak i forhend. W swoim tenisie stosował wiele zagrań kombinacyjnych (loby, drop-szoty, zagrania wyrzucające) oraz z dużym wyczuciem operował wolejem. Zakończył karierę po turnieju w paryskiej hali Bercy w listopadzie 2009 roku. Pomimo oficjalnego zakończenia kariery w 2009 roku, zdecydował się na występ w Australian Open 2010, zostając pierwszym w historii tenisistą, który grał w turniejach wielkoszlemowych w czterech kolejnych dekadach – pierwszy raz w 1989 roku. Podczas tego turnieju rozegrał także swój ostatni profesjonalny mecz w rozgrywkach ATP, kiedy to przegrał z Marinem Čiliciem w 1 rundzie.
W 1989 roku zdobył juniorski tytuł w singlu na French Open, pokonując w finale Jareda Palmera po obronieniu dwóch piłek meczowych. Sezon 1989 ukończył na pozycji wicelidera rankingu juniorów.
Pierwsze zwycięstwo w zawodach kategorii ATP World Tour w grze pojedynczej odniósł w 1997 roku, w Lyonie, po pokonaniu w finale Tommy’ego Haasa. Łącznie Francuz wywalczył 6 tytułów ATP World Tour, a ostatni w połowie lipca 2008 roku w Newport. Ponadto Santoro osiągnął dalszych 6 finałów, w których został pokonany. W styczniu 2006 roku osiągnął swój jedyny wielkoszlemowy ćwierćfinał, podczas Australian Open. Po drodze zdołał wyeliminować m.in. Gastóna Gaudio i Davida Ferrera, jednak w spotkaniu o półfinał nie sprostał Davidowi Nalbandianowi. W rankingu gry pojedynczej najwyżej był na 17. miejscu w sierpniu 2001 roku.
W grze podwójnej Santoro zwyciężył w 24 turniejach ATP World Tour, w tym dwukrotnie w Australian Open i raz w Tennis Masters Cup. W Melbourne triumfował w latach 2003 i 2004, grając w parze z Michaëlem Llodrą. Również z Llodrą w 2005 roku zdobył tytuł w Tennis Masters Cup. Dodatkowo Santoro uczestniczył w 18 przegranych finałach, m.in. w Australian Open 2002, French Open 2004, Wimbledonie 2006 i Tennis Masters Cup 2003. W klasyfikacji gry podwójnej najwyżej był w lipcu 1999 roku, na 6. pozycji.
W grze mieszanej Santoro triumfował w jednym wielkoszlemowym turnieju, we French Open 2005. Partnerką Francuza była Daniela Hantuchová, a w finale pokonał parę Martina Navrátilová–Leander Paes.
Santoro reprezentował wielokrotnie Francję w Pucharze Davisa w grze pojedynczej i podwójnej. W 1991 roku i 2001 roku przyczynił się do wywalczenia trofeum. W meczu finałowym z 2001, przeciwko Australii, w parze z Cédrikiem Pioline odniósł zwycięstwo nad parą Lleyton Hewitt–Patrick Rafter. W sezonie 1991 nie brał udziału w meczu finałowym, ale miał swój udział w awansie Francji do decydującego meczu; debiutował w meczu ćwierćfinałowym z Australią, w którym odniósł jedno zwycięstwo i poniósł porażkę w grze pojedynczej, następnie wniósł do dorobku drużyny dwa zwycięstwa singlowe w półfinale z Jugosławią.
Finały w turniejach ATP World Tour Gra pojedyncza (6−6) Legenda Wielki Szlem (0–0) Igrzyska olimpijskie (0–0) Tennis Masters Cup (0–0) ATP Masters Series (0–0) ATP International Series Gold (1–0) ATP International Series (5–6) Wygrane według nawierzchni Twarda (3–4) Ceglana (0–1) Trawiasta (2–1) Dywanowa (1–0)
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału Finalista 1. 7 października 1990 Tuluza Twarda (hala) Jonas Svensson 6:7, 2:6 Finalista 2. 7 lutego 1993 Dubaj Twarda Karel Nováček 4:6, 5:7 Finalista 3. 7 sierpnia 1994 Kitzbühel Ceglana Goran Ivanišević 2:6, 6:4, 6:4, 3:6, 2:6 Zwycięzca 1. 19 października 1997 Lyon Dywanowa (hala) Tommy Haas 6:4, 6:4 Finalista 4. 11 stycznia 1998 Doha Twarda Petr Korda 0:6, 3:6 Zwycięzca 2. 7 lutego 1999 Marsylia Twarda (hala) Arnaud Clément 6:3, 4:6, 6:4 Finalista 5. 7 marca 1999 Kopenhaga Dywanowa (hala) Magnus Gustafsson 4:6, 1:6 Zwycięzca 3. 9 stycznia 2000 Ad-Dauha Twarda Rainer Schüttler 3:6, 7:5, 3:0 krecz Finalista 6. 17 czerwca 2001 Halle Trawiasta Thomas Johansson 3:6, 7:6(5), 2:6 Zwycięzca 4. 3 marca 2002 Dubaj Twarda Junus al-Ajnawi 6:4, 3:6, 6:3 Zwycięzca 5. 15 lipca 2007 Newport Trawiasta Nicolas Mahut 6:4, 6:4 Zwycięzca 6. 13 lipca 2008 Newport Trawiasta Prakash Amritraj 6:3, 7:5
Gra podwójna (24−18) Legenda Wielki Szlem (2–3) Igrzyska olimpijskie (0–0) Tennis Masters Cup (1–1) ATP Masters Series (3–7) ATP International Series Gold (3–1) ATP International Series (15–6) Wygrane według nawierzchni Twarda (14–7) Ceglana (4–5) Trawiasta (1–2) Dywanowa (5–4)
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicy w finaleWynik finału Zwycięzca 1. 1 października 1995 Palermo Ceglana Àlex Corretja Hendrik Jan Davids Piet Norval 6:7, 6:4, 6:3 Finalista 1. 16 lutego 1997 Marsylia Twarda (hala) Olivier Delaître Thomas Enqvist Magnus Larsson 3:6, 4:6 Finalista 2. 19 października 1997 Lyon Dywanowa (hala) Olivier Delaître Ellis Ferreira Patrick Galbraith 6:3, 2:6, 4:6 Finalista 3. 9 listopada 1997 Moskwa Dywanowa (hala) David Adams Martin Damm Cyril Suk 4:6, 3:6 Finalista 4. 11 stycznia 1998 Doha Twarda Olivier Delaître Mahesh Bhupathi Leander Paes 4:6, 6:3, 4:6 Zwycięzca 2. 26 lipca 1998 Stuttgart Ceglana Olivier Delaître Joshua Eagle Jim Grabb 6:1, 3:6, 6:3 Finalista 5. 16 sierpnia 1998 Cincinnati Twarda Olivier Delaître Mark Knowles Daniel Nestor 1:6, 1:2 krecz Zwycięzca 3. 4 października 1998 Tuluza Twarda (hala) Olivier Delaître Paul Haarhuis Jan Siemerink 6:2, 6:4 Zwycięzca 4. 11 października 1998 Bazylea Twarda (hala) Olivier Delaître Piet Norval Kevin Ullyett 6:3, 7:6 Zwycięzca 5. 25 października 1998 Lyon Dywanowa (hala) Olivier Delaître Tomás Carbonell Francisco Roig 6:2, 6:2 Zwycięzca 6. 29 sierpnia 1999 Long Island Twarda Olivier Delaître Jan-Michael Gambill Scott Humphries 7:5, 6:4 Zwycięzca 7. 22 października 2000 Tuluza Twarda (hala) Julien Boutter Donald Johnson Piet Norval 7:6(8), 4:6, 7:6(5) Zwycięzca 8. 18 lutego 2001 Marsylia Twarda (hala) Julien Boutter Michael Hill Jeff Tarango 7:6(7), 7:5 Finalista 6. 27 stycznia 2002 Australian Open, Melbourne Twarda Michaël Llodra Mark Knowles Daniel Nestor 6:7(4), 3:6 Zwycięzca 9. 3 listopada 2002 Paryż Dywanowa (hala) Nicolas Escudé Gustavo Kuerten Cédric Pioline 6:3, 7:6(6) Zwycięzca 10. 26 stycznia 2003 Australian Open, Melbourne Twarda Michaël Llodra Mark Knowles Daniel Nestor 6:4, 3:6, 6:3 Zwycięzca 11. 16 lutego 2003 Marsylia Twarda (hala) Sébastien Grosjean Tomáš Cibulec Pavel Vízner 6:1, 6:4 Finalista 7. 20 kwietnia 2003 Monte Carlo Ceglana Michaël Llodra Mahesh Bhupathi Maks Mirny 4:6, 6:3, 6:7(6) Finalista 8. 11 maja 2003 Rzym Ceglana Michaël Llodra Wayne Arthurs Paul Hanley 1:6, 3:6 Finalista 9. 5 października 2003 Metz Twarda (hala) Michaël Llodra Julien Benneteau Nicolas Mahut 6:7(2), 3:6 Finalista 10. 2 listopada 2003 Paryż Dywanowa (hala) Michaël Llodra Wayne Arthurs Paul Hanley 3:6, 6:1, 3:6 Finalista 11. 16 listopada 2003 Tennis Masters Cup, Houston Twarda Michaël Llodra Bob Bryan Mike Bryan 7:6(6), 3:6, 6:3, 6:7(3), 4:6 Zwycięzca 12. 31 stycznia 2004 Auckland Twarda Mahesh Bhupathi Jiří Novák Radek Štěpánek 4:6, 7:5, 6:3 Zwycięzca 13. 18 stycznia 2004 Australian Open, Melbourne Twarda Michaël Llodra Bob Bryan Mike Bryan 7:6(4), 6:3 Zwycięzca 14. 7 marca 2004 Dubaj Twarda Mahesh Bhupathi Jonas Björkman Leander Paes 6:2, 4:6, 6:4 Finalista 12. 6 czerwca 2004 French Open, Paryż Ceglana Michaël Llodra Xavier Malisse Olivier Rochus 5:7, 5:7 Finalista 13. 27 lutego 2005 Dubaj Twarda Jonas Björkman Martin Damm Radek Štěpánek 2:6, 4:6 Zwycięzca 15. 8 maja 2005 Rzym Ceglana Michaël Llodra Bob Bryan Mike Bryan 6:4, 6:2 Finalista 14. 15 maja 2005 Hamburg Ceglana Michaël Llodra Jonas Björkman Maks Mirny 6:4, 6:7(2), 6:7(3) Zwycięzca 16. 9 października 2005 Metz Twarda (hala) Michaël Llodra José Acasuso Sebastián Prieto 5:2, 3:5, 5:4(4) Zwycięzca 17. 30 października 2005 Lyon Dywanowa (hala) Michaël Llodra Jeff Coetzee Rogier Wassen 6:3, 6:1 Zwycięzca 18. 13 listopada 2005 Tennis Masters Cup, Szanghaj Dywanowa (hala) Michaël Llodra Leander Paes Nenad Zimonjić 6:7(6), 6:3, 7:6(4) Zwycięzca 19. 15 stycznia 2006 Sydney Twarda Nenad Zimonjić František Čermák Leoš Friedl 6:1, 6:4 Finalista 15. 23 kwietnia 2006 Monte Carlo Ceglana Nenad Zimonjić Jonas Björkman Maks Mirny 2:6, 6:7(2) Zwycięzca 20. 18 czerwca 2006 Halle Trawiasta Nenad Zimonjić Michael Kohlmann Rainer Schüttler 6:0, 6:4 Finalista 16. 9 lipca 2006 Wimbledon, Londyn Trawiasta Nenad Zimonjić Bob Bryan Mike Bryan 3:6, 6:4, 4:6, 2:6 Zwycięzca 21. 8 października 2006 Metz Twarda (hala) Richard Gasquet Julian Knowle Jürgen Melzer 3:6, 6:1, 11-9 Zwycięzca 22. 15 października 2006 Moskwa Dywanowa (hala) Nenad Zimonjić František Čermák Jaroslav Levinský 6:1, 7:5 Finalista 17. 5 listopada 2006 Paryż Dywanowa (hala) Nenad Zimonjić Arnaud Clément Michaël Llodra 6:7(4), 2:6 Zwycięzca 23. 3 marca 2007 Dubaj Twarda Nenad Zimonjić Mahesh Bhupathi Radek Štěpánek 7:5, 6:7(3), 10-7 Zwycięzca 24. 11 maja 2007 Rzym Ceglana Nenad Zimonjić Bob Bryan Mike Bryan 6:4, 6:7(4), 10-7 Finalista 18. 17 czerwca 2007 Halle Trawiasta Nenad Zimonjić Simon Aspelin Julian Knowle 4:6, 6:7(5)
Gra mieszana (1−0) Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwnicy w finaleWynik finału Zwycięzca 1. 5 czerwca 2005 French Open, Paryż Ceglana Daniela Hantuchová Martina Navrátilová Leander Paes 3:6, 6:3, 6:2
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1972 Kategoria:Francuscy tenisiści Kategoria:Triumfatorzy wielkoszlemowych turniejów juniorskich Kategoria:Triumfatorzy Australian Open Kategoria:Triumfatorzy French Open Kategoria:Francuscy olimpijczycy Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2000 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004