Menachem Mendel z Rymanowa (ur. 1745 w Przytyku, zm. 29 maja 1815 w Rymanowie) – rabin, pisarz.
Życiorys Syn Józefa, jeszcze w młodym wieku spotkał Dow-Ber z Międzyrzeca. Uczeń Elimelecha z Leżajska i Samuela Szmelke z Mikulova. Rabin we Frysztaku, Rymanowie i Przeworsku. Był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli chasydyzmu. Z kolei jego najwybitniejszymi uczniami byli Naftali z Ropczyc i Cwi Elimelech z Dynowa. Obok Elimelecha z Leżajska był jednym z trzech głównych przywódców ruchu chasydzkiego w Polsce. Znany ze swojego ascetycznego i mistycznego poparcia dla Napoleona, utożsamiał jego walkę z walką między mistycznymi siłami Gog i Magog. Zasłynął jako cudotwórca posiadający dar jasnowidzenia, mający moc leczenie wszelkich chorób. Był również autorytetem dla ludności nieżydowskiej. Chociaż przebywał w Rymanowie i tu znajdował się jego sąd rabinacki, przyciągał wielu uczniów chętnych do wysłuchania jego wykładów i kazań.
Grób Menachem Mendla znajduje się w Rymanowie i co roku odwiedzany jest przez pielgrzymujących do niego Chasydów.
Autor Diwrat Menachem, Torat Menachem, Ilona de Hayyei Ateret Menachem
Kategoria:Chasydzi Kategoria:Rabini w Polsce Kategoria:Ludzie związani z Rymanowem Kategoria:Ludzie związani z Przeworskiem Kategoria:Urodzeni w 1745 Kategoria:Zmarli w 1815 Kategoria:Ludzie urodzeni w Przytyku