thumb|Posążek Coatlicue z Narodowego Muzeum Antropologicznego w Meksyku Coatlicue (nah. „Ta, w sukni z wężów”, „Ta, w wężowej spódnicy”) – bogini ziemi, życia i śmierci. Wyobrażana jako kobieta w spódniczce z węży i naszyjniku z ludzkich dłoni i głów, o stopach zakończonych pazurami jaguara. W wierzeniach azteckich symbolizowała Ziemię – dawczynię życia i Ziemię – pożerającą wszystko, co w niej pogrzebane. Była też matką Quetzalcoatla i Xolotla, a także boga słońca Huitzilopochtli (którego według legendy urodziła jako dziewica po przyjęciu w siebie spadającej z nieba pierzastej piłki), Księżyca i Gwiazd. Występowała również jako Cihuacoatl (kobieta wąż) i Tlazolteotl (bogini zjadająca grzechy).
Nazywano ją Teteoinnan – Matka bogów oraz Toci – Nasza babkaJustyna Olko: Meksyk przed konkwistą, PIW, Warszawa 2010, s. 228., Cihuacoatl – Kobieta wąż lub Kobiecy bliźniak, Tonnan – Nasza matka, Ilmateuctli – WIekowa PaniJustyna Olko: Meksyk przed konkwistą, PIW, Warszawa 2010, s. 232..
Miała przywędrować z Culhuacán do Teotihuacán, pradawnego miasta, uważanego przez Azteków za święte, a przy tym uznanego za mityczne miejsce początku, jako rytualna małżonka boga Huitzilopochtli.
Aztekowie dość okrutnie czcili Coatlicue, składając jej ofiary z ludzi, wierząc, że krew daje ziemi płodność. Według podań co roku bogini łączyła się z własnym synem Xipe Totekiem, który w czasie aktu składał głęboko w jej łonie ziarna kukurydzy. By ziarna wykiełkowały, bogini potrzebowała wsparcia śmiertelnych i dlatego jej kapłani zapewniali je, ofiarując serca żywcem wydarte ofiarom, nawadniając glebę ich krwią i sadząc w ziemi odrąbane głowy, ręce i serca, które bogini dołączała do swego gnijącego naszyjnika.
Zobacz też wierzenia Azteków Citlalincue Ilamatecuhtli
Przypisy
Bibliografia Frankowska Maria, Mitologia Azteków, WAiF, Warszawa 1987 Leach Marjorie, Uniwersalny Leksykon Bóstw, Oficyna Wydawnicza ATENA, Poznań 1998
Kategoria:Azteckie boginie