mały|Przedstawienie graficzne objawu Argylla Robertsona Objaw Argylla Robertsona – patologiczny objaw występujący podczas badania odruchów źrenicznych na światło i akomodacji.
Znamienne dla tego objawu cechy to: brak zwężenia źrenicy przy jej oświetleniu – brak bezpośredniej i konsensualnej reakcji źrenic na światło, prawidłowa reakcja źrenic (zwężenie) na zbliżający się przedmiot – zachowany odruch źrenic na zbieżność i nastawność, powolne rozszerzanie źrenic w ciemności, obuoczny charakter zmian.
Dodatni objaw Argylla Robertsona świadczy o uszkodzeniu dośrodkowej drogi odruchowej (zwykle okolicy okołowodociągowej śródmózgowia) przed osiągnięciem jądra nerwu III.
Do chorób wywołujących go należą: kiła trzeciorzędowa (wiąd rdzenia) – obecnie znaczenie praktycznie tylko historyczne, stwardnienie rozsiane, guzy szyszynki, encefalopatia cukrzycowa.
Obecność tego objawu pokazuje także, że w obrębie śródmózgowia włókna odruchu na światło są rozdzielone od włókien odruchu na akomodację.
Historia Nazwa objawu upamiętnia jego odkrywcę, szkockiego okulistę i chirurga Douglasa Argylla Robertsona (1837-1909). W 1869 napisał dwa artykuły opisujące objaw u pacjentów z kiłą.
Bibliografia Jan Tatoń, Anna Czech Ogólna diagnostyka internistyczna (Warszawa 1991)
Linki zewnętrzne
Argylla Robertsona