Głowa Meduzy (łac. caput medusae) – rzadki objaw krążenia obocznego, charakterystyczny dla nadciśnienia wrotnego.
Istnieją dwa rodzaje tego schorzenia: głowa meduzy zewnętrzna (łac. caput medusae externum) – poszerzenie żył położonych dookoła pępka, pojawiające się tylko wtedy, gdy zachowana jest drożność żył okołopępkowych (co zdarza się u około 1% chorych) głowa meduzy wewnętrzna (łac. caput medusae internum) – częściej występujące poszerzenie żył wewnętrznych ściany brzucha, dające się zobrazować ultrasonografią dopplerowską.
Głowę Meduzy należy różnicować z rzadkimi żylakami brzucha.
Nazwa tego objawu pochodzi od występującej w mitologii greckiej Meduzy, która zamiast włosów miała wijące się węże.
Bibliografia Witold Orłowski Zarys ogólnej diagnostyki lekarskiej PZWL, Warszawa, 1994, Gerd Herold Medycyna wewnętrzna PZWL, Warszawa, 2005, Robert Youngson, Collins. Słownik Encyklopedyczny. Medycyna, RTW, 1997,
Głowa meduzy