thumb|Elektroda wodorowa:1 – elektroda platynowa2 – bełkotka uwalniająca pęcherzyki wodoru3 – roztwór kwasu4 – płuczka blokująca dostęp tlenu5 – zbiornik z zapasem elektrolitu
Elektroda wodorowa (SHE, z ) – w elektrochemii, gazowa elektroda redoks (półogniwo wodorowe), wykonana z platyny pokrytej czernią platynową i – po umieszczeniu w kwaśnym elektrolicie – omywana gazowym wodorem. Gdy ciśnienie cząstkowe wodoru wynosi 101,325 kPa, a jony wodorowe w roztworze mają aktywność jednostkową, uzyskiwany jest potencjał standardowy E0, który przyjęto umownie jako zerowy (we wszystkich temperaturach).
Elektroda wodorowa jest punktem odniesienia potencjału w elektrochemii. Odniesienie potencjału metalu do elektrody wodorowej jako standardu wynika między innymi ze sposobu reakcji metali z kwasami.
Wyróżnia się standardową elektrodę wodorową (SEW) pracującą w warunkach standardowych i normalną elektrodę wodorową (NEW) pracującą w warunkach normalnych. Czasem również wyróżnia się odwracalną elektrodę wodorową (gdy pH ≠ 0 lub ciśnienie gazowego wodoru ≠ 100 kPa).
Potencjał absolutny standardowej elektrody wodorowej oszacowany jest na 4,44 ± 0,02 V (w 25 °C).
Powtarzalność i interferencje Elektroda wodorowa cechuje się znakomitą powtarzalnością (bias mniejszy niż 10 μV przy porównaniu potencjału dwóch dobrze wykonanych elektrod wodorowychD.T. Sawyer, A. Sobkowiak, J.L. Roberts, Jr., Electrochemistry for Chemists, 2nd edition, John Wiley and Sons, Inc., 1995.).
Ze względu na adsorpcję ważne jest chronienie powierzchni elektrody i elektrolitu przed substancjami organicznymi i tlenem atmosferycznym. Nieorganicznych jonów, które mogą się redukować, również należy unikać (np. Fe3+, CrO42-).
Kationy redukujące się i osadzające się na elektrodzie również mogą być źródłem błędów w działaniu elektrody: srebro, rtęć, miedź, ołów, kadm i tal.
Substancje, które mogą zdezaktywować („zatruć”) punkty katalityczne na powierzchni elektrody wodorowej, to arsen, siarczki i inne związki siarki, substancje koloidalne, alkaloidy i materiały spotykane w organizmach żywychD.J.G. Ives, G.J. Janz, Reference Electrodes. Theory and Practice, Academic Press, 1961..
Zobacz też szereg napięciowy metali
Przypisy
Wodorowa