Decca – przedsiębiorstwo fonograficzne, które założone zostało w 1929 roku w Wielkiej Brytanii przez Edwarda Lewisa. Po wchłonięciu kilku mniejszych producentów stało się drugą co do wielkości, po EMI, brytyjską wytwórnią płytową. Pod koniec 1934 roku w Stanach Zjednoczonych powstała jej filia.
Była znana jako firma, która jako pierwsza wypuściła płytę długogrającą. Od początku nagrywała muzykę popularną, a po 1946, kiedy producentem nagrań z muzyką poważną został John Culshaw, stała się znaczącą marką na tym rynku. Rejestracja Pierścienia Nibelunga Richarda Wagnera pod kierunkiem Georga Soltiego z lat 1958–1966 odniosła wielki sukces artystyczny i komercyjny. Wśród artystów współpracujących z Deccą byli między innymi: Bing Crosby (długoterminowy kontrakt od 1934 do 1955 roku – 21 lat), Herbert von Karajan, Joan Sutherland, Ida Haendel, Aurora, Ricky Nelson oraz Luciano Pavarotti.
thumb|lewo|150px|Zdjęcie wydanej przez Decca Records płyty Binga Crosby’ego „White Christmas”
W 1962 roku Decca odrzuciła po przesłuchaniach taśmy początkującej grupy The Beatles. Do dzisiaj uważane jest to za największą pomyłkę w historii przemysłu fonograficznego.
W latach 70. XX wieku nastąpił upadek firmy, a w 1980 roku została przejęta przez PolyGram. Gdy w 1998 roku Universal Music Group kupiło PolyGram, nabyło również pełnię praw do nazwy Decca, a wraz z Deutsche Grammophon, rok później, utworzyło Decca Music Group.
Obecnie, Decca Records jest jedną z czołowych marek w promocji i dystrybucji muzyki klasycznej. Utwory współpracujących z nią artystów są rozprowadzane przez Decca Music Group (w Wielkiej Brytanii), w USA odpowiada za to Verve Music Group, której podlega również , zaś reszta świata podlega bezpośrednio pod Universal Music Group. Ponadto, mniejsze gałęzie Decca Records zajmują się również innymi gatunkami muzyki, takimi jak jazz, czy pop.
Zobacz też
Przypisy
Kategoria:Wytwórnie muzyczne w Londynie Kategoria:Wytwórnie muzyczne wydające muzykę poważną