Pasmo L

Nazewnictwo literowe pasm radiowych wykorzystywanych przez wojskowe urządzenia radarowe pochodzi jeszcze z czasów II wojny światowej. Początkowo tajne oznaczenia po zakończeniu działań wojennych ujawniono zapoczątkowując używanie tych oznaczeń także do zastosowań cywilnych. Ten sposób oznaczania pasm radiowych został przyjęty przez IEEE jako oficjalny, obecnie jednak jest uważany za przestarzały. Współcześnie to samo nazewnictwo literowe jest wykorzystywane tak przez wojsko jak i organizacje cywilne do określania pasm radiowych używanych przez radary, telekomunikację satelitarną i naziemną, a także środki walki elektronicznej ECM.

Pasmo L standardu IEEE i ITU Pasmo L (ang. L band) — fragment widma fal elektromagnetycznych w zakresie promieniowania mikrofalowego o częstotliwościach od 1 do 2 GHz (długość fali 30–15 cm). Standard opracowany przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny ITU pasmo L dla zastosowań radiolokacyjnych mieści się w zakresie 1,215–1,400 GHz.

Pasmo L jest wykorzystywane w telekomunikacji satelitarnej i systemach naziemnej cyfrowej transmisji radiowej DAB. Typowy zakres częstotliwości pracy rozgłośni DAB to 1452–1492 MHz, ale w niektórych krajach wykorzystuje się do tych celów także pasma VHF i UHF. Krótkofalowcy również korzystają części z pasma L w zakresie od 1240 do 1300 MHz.

Zastosowania militarne W Stanach Zjednoczonych pasmo L jest wykorzystywane przez siły zbrojne do telemetrii, a także do transmisji radiowych w standardzie IBOC (jednoczesna emisja sygnałów analogowych i cyfrowych w tym samym kanale radiowym).

Radiolokacja W paśmie L pracują tzw. 20-centymetrowe systemy radarowe.

Satelitarne systemy nawigacyjne GPS – fale nośne satelitarnego systemu określania pozycji GPS mają częstotliwości 1176,45 MHz (L5), 1227,60 MHz (L2), 1381,05 MHz (L3) i 1575,42 MHz (L1). Galileo – na podobnej zasadzie pasmo L wykorzystuje europejski system nawigacyjny. GLONASS – rosyjski system nawigacji satelitarnej wykorzystujący częstotliwości fal nośnych z pasma L.

Telekomunikacja Telefonia komórkowa standardu DCS pracująca na częstotliwościach 1800-1900 MHz będącymi częścią pasma L. Amerykańska telefonia satelitarna standardu Iridium pracuje w paśmie L w zakresie częstotliwości od 1610 do 1625 MHz. Inmarsat

Mobilna telewizja cyfrowa DVB-H Urząd Komunikacji Elektronicznej planuje część pasma L przeznaczyć do transmisji telewizji naziemnej dla urządzeń mobilnych.

Radiofonia cyfrowa Radiofonia satelitarna Skierowana głównie dla odbiorców na Bliskim Wschodzie, w południowej i wschodniej Afryce, oraz większości Azji satelitarna rozgłośnia radiowa WorldSpace nadaje w zakresie 1467–1492 MHz w paśmie L.

DAB Dla naziemnej radiofonii cyfrowej DAB przeznaczono 16 bloków częstotliwości oznaczonych symbolami literowymi od LA do LP jak w tabeli poniżej: Blok Częstotliwość środkowaLA1452,960 MHzLB1454,672 MHzLC1456,384 MHzLD1458,096 MHzLE1459,808 MHzLF1461,520 MHzLG1463,232 MHzLH1464,944 MHzLI1466,656 MHzLJ1468,368 MHzLK1470,080 MHzLL1471,792 MHzLM1473,504 MHzLN1475,216 MHzLO1476,928 MHzLP1478,640 MHz

Ponadto dla celów satelitarnej odmiany DAB oznaczonej jako S-DAB przewidziano 7 kolejnych bloków częstotliwości (od LQ do LW): Blok Częstotliwość środkowaLQ1480,352 MHzLR1482,064 MHzLS1483,776 MHzLT1485,488 MHzLU1487,200 MHzLV1488,912 MHzLW1490,624 MHz

Radioastronomia W radioastronomii do wykrywania normalnie niewidocznych atomów wodoru w przestrzeni międzygwiezdnej wykorzystuje się fale radiowe o częstotliwości 1,42040575 GHz.

Pasmo L standardu NATO Pasmo L NATO (NATO L band) — określa pasmo częstotliwości w zakresie od 40 do 60 GHz (długość fali 7,5–5 mm) wykorzystywane do działań ECM (przeciwdziałania radioelektronicznego).

Pasmo L w telekomunikacji optycznej Pojęcie pasma L jest również używane przy łączności optycznej do określania fal światła widzialnego o długościach od 1570 nm do 1610 nm.

Przypisy

Kategoria:Radiotechnika Kategoria:Promieniowanie elektromagnetyczne