Paul Davies, właśc. Paul Charles William Davies (ur. 22 kwietnia 1946) – brytyjski naukowiec, fizyk, astrobiolog, pisarz, publicysta, popularyzator nauki, profesor w Arizona State University w Tempe, dyrektor BEYOND: Centrum Fundamentalnych Idei w Nauce.
Wcześniej zatrudniony był na uniwersytetach University of Cambridge, University of London, Newcastle University, Uniwersytecie w Adelajdzie i Uniwersytecie Macquarie. Davies zajmuje się przede wszystkim kosmologią, kwantową teorią pola i astrobiologią. Jest zwolennikiem podróży w jedną stronę na Marsa. Od 2005 kieruje grupą w projekcie SETI: Post-Detection Science and Technology Międzynarodowej Akademii Astronautyki. Jest przekonany o istnieniu życia pozaziemskiego i możliwości jego dotarcia w przeszłości na Ziemię, zasugerował szukanie jego śladów w ekstremalnych środowiskach takich jak pustynie, słone jeziora czy wulkany, twierdzi, że podróż na Marsa, w jedną stronę, może być możliwa do zrealizowania.
Życiorys Pochodzenie i wykształcenie Davies wychowywał się w Finchley. Uczęszczał do i studiował fizykę w University College London, gdzie otrzymał stopień naukowy b. a. w 1967 roku.
W 1970 roku w University College London obronił doktorat, promotorami jego pracy byli i . Później kontynuował pracę naukową w University of Cambridge pod okiem Freda Hoyle’a.
Praca naukowa Zainteresowania Davisa obejmują fizykę teoretyczną, kosmologię i astrobiologię. Jego badania obejmowały głównie kwantową teorię pola w zakrzywionej czasoprzestrzeni. Jego wyróżniający się wkład obejmuje tak zwany efekt efekt Unruha, zgodnie z którym, obserwator przyspieszający w pustej przestrzeni jest zanurzony w promieniowaniu cieplnym, oraz tak zwany stan próżni Buncha–Daviesa, leżący u podstaw fluktuacji mikrofalowego promieniowania tła, pozostałości po Wielkim Wybuchu. Praca napisana wspólnie ze Stephenem Fullingiem i Williamem Unruhem była pierwszą pracą, w której zasugerowano, że czarne dziury parujące w wyniku efektu Hawkinga tracą masę w rezultacie strumienia ujemnej energii promieniującej do morza otaczającej przestrzeni. Davies zajmował się także problemem strzałki czasu. Był także jedną z pierwszych osób, które propagowały teorię, że życie na Ziemi może pochodzić ze skał Marsa wyrzuconych w wyniku zderzeń z asteroidami i kometami. Podczas swojego pobytu w Australii pomógł utworzyć Australijskie Centrum Astrobiologii.
Davies jest Głównym Badaczem (Principal Investigator) w Centrum Zbieżności Fizyki i Biologii Nowotworów (Center for Convergence of Physical Science and Cancer Biology) w Arizona State University. Jest to częścią programu ustanowionego przez National Institutes of Health's National Cancer Institute w celu zaangażowania fizyków do badań nad nowotworami, które ustanowiło sieć 12 .
Publikacje Książki Davies jest autorem ponad dwudziestu książek, w tym: The Mind of God, Other Worlds, God and the New Physics, The Edge of Infinity, The Runaway Universe, The Cosmic Blueprint, Are We Alone? The Fifth Miracle, The Last Three Minutes; tytuł nawiązuje do książki The First Three Minutes Stevena Weinberga z 1977, Superforce, The Accidental Universe, About Time (odbiór tej książki jest jednym z przewodnich wątków powieści Erlenda Loe Naiwny.Super) How to Build a Time Machine.
Polskie wydania W Polsce wydano co najmniej 10 książek Daviesa, z udziałem co najmniej siedmiu wydawnictw (stan na kwiecień 2023)Na podstawie katalogu Biblioteki Narodowej, katalogi.bn.org.pl [dostęp 2021-07-20].: 1985: Fale grawitacyjne, tłum. Marcin Kubiak, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, . 1995: Ostatnie trzy minuty, tłum. Piotr Amsterdamski, Warszawa: Wydawnictwo CiS, . 1999: nowe wydanie, Warszawa: Świat Książki, . 2016: nowe wydanie, Kraków: Copernicus Center Press, . 1996: Plan Stwórcy: naukowe podstawy racjonalnej wizji świata, tłum. Marek Krośniak, Kraków: Znak, . 1996: Bóg i nowa fizyka, tłum. Piotr Amsterdamski, Warszawa: Cyklady, . 2002: Czas: niedokończona rewolucja Einsteina, tłum. Leszek Kallas, Warszawa: Prószyński i S-ka, . 2008: Kosmiczna wygrana: dlaczego Wszechświat sprzyja życiu, tłum. Bogumił Bieniok i Ewa Łokas, Prószyński i S-ka, . 2013: Milczenie gwiazd: poszukiwania pozaziemskiej inteligencji, tłum. Urszula i Mariusz Seweryńscy, Warszawa: Prószyński Media, . 2013: Kosmiczny projekt. Twórcze zdolności przyrody w porządkowaniu wszechświata, tłum. Aleksandra Bielaczyc, Kraków: Copernicus Center Press, . 2020: Demon w maszynie. Jak ukryte sieci informacji wyjaśniają tajemnicę życia, tłum. Tomasz Lanczewski, Kraków: Copernicus Center Press, . 2022: Co pożera wszechświat? I inne zagadki kosmosu, tłum. Tadeusz Chawziuk, CC Press, .
Davies był też jednym z redaktorów pracy zbiorowej Duch w atomie. Dyskusja o paradoksach teorii kwantowej; współredaktor: Julian Brown, tłum. Piotr Amsterdamski, CiS, 2006, .
Nagrody Medal Kelvina (2002) Nagroda Faradaya Eureka Prizes Nagroda Templetona (1995)
Przypisy
Linki zewnętrzne Michał Eckstein i Tomasz Miller, Kosmiczne przypadki Paula Daviesa, „Tygodnik Powszechny”, tygodnikpowszechny.pl, 13 maja 2019 [dostęp 2026-02-23]. Strona Paula Daviesa na Arizona State University BEYOND: Center for Fundamental Concepts in Science
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Cambridge Kategoria:Astrobiolodzy Kategoria:Brytyjscy fizycy XX wieku Kategoria:Brytyjscy fizycy XXI wieku Kategoria:Brytyjscy popularyzatorzy astronomii Kategoria:Brytyjscy popularyzatorzy fizyki Kategoria:Elektrodynamicy kwantowi Kategoria:Laureaci Nagrody Templetona Kategoria:Laureaci Nagrody Doroty Klumpke-Roberts Kategoria:Nauczyciele akademiccy Arizona State University Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Cambridge Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Macquarie Kategoria:Nauczyciele akademiccy University of London Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Urodzeni w 1946