Zbigniew Siemiątkowski (ur. 8 października 1957 w Ciechanowie) – polski politolog, polityk i nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk humanistycznych. Poseł na Sejm I, II, III, IV kadencji, w 1996 minister spraw wewnętrznych, w 1997 minister-członek Rady Ministrów.
Życiorys W latach 1977–1981 studiował na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskał tytuł zawodowy magistra nauk politycznych. W 1987 został doktorem nauk humanistycznych, a w 2012 uzyskał habilitował się na UW w zakresie nauk humanistycznych. Od 1981 do 1991 pracował na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW jako asystent i adiunkt. Od 1978 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pełnił funkcję członka komitetu uczelnianego PZPR na Uniwersytecie Warszawskim. W 1981 zaangażował się w działalność Związku Nauczycielstwa Polskiego. Brał udział w obradach Okrągłego Stołu jako ekspert strony rządowej ds. reform politycznych. Od 1990 działał w Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, a w 1999 wstąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zasiadał we władzach krajowych SdRP i SLD. Publikował m.in. na łamach „Z Pola Walki” oraz „Trybuny”.
Z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej od 1991 do 2005 pełnił funkcję posła na Sejm I, II, III i IV kadencji, wybranego z okręgów ciechanowsko-łomżyńsko-ostrołęckiego, ciechanowskiego i płockiego.
W II kadencji do 1995 był rzecznikiem prasowym klubu parlamentarnego SLD, od 1994 do 1996 reprezentował Sejm w Krajowej Radzie Sądownictwa. W 1995 pełnił funkcję rzecznika kampanii prezydenckiej Aleksandra Kwaśniewskiego, a następnie podsekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP i zastępcy szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego. W lutym 1996 został mianowany ministrem spraw wewnętrznych w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza, od października 1996 z uprawnieniami zastępowania premiera w nadzorze nad działalnością Urzędu Ochrony Państwa. Od stycznia do października 1997 był ministrem – członkiem Rady Ministrów, koordynatorem służb specjalnych. Jednocześnie sprawował funkcję sekretarza Kolegium ds. Służb Specjalnych. W III kadencji (1997–2001) zasiadał w Komisji do Spraw Służb Specjalnych, sprawując rotacyjne przewodnictwo tej komisji w latach 1998–1999 i 2000–2001.
Wybrany został do tej komisji także w IV kadencji. W październiku 2001 przeszedł do pracy w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów na stanowisko sekretarza stanu, które zajmował do czerwca 2002. Od 2001 do 2002 był pełniącym obowiązki szefa Urzędu Ochrony Państwa. W czerwcu 2002 mianowany szefem Agencji Wywiadu. W raporcie Komisji do Spraw Służb Specjalnych zarzucono mu udzielanie fałszywych informacji w trakcie wyjaśniania okoliczności zatrzymania byłego prezesa PKN Orlen w 2002; podał się do dymisji w kwietniu 2004. Agencją Wywiadu kierował do maja tegoż roku.
W 2005 po nieudanym udziale w wyborach parlamentarnych wycofał się z polityki. Powrócił do działalności naukowo-dydaktycznej. Został pracownikiem Zakładu Nauki o Bezpieczeństwie w Instytucie Nauk Politycznych na WDiNP UW. Wykładał również w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku.
Wyróżniony Medalem Honorowym im. Józefa Tuliszkowskiego (1996).
Postępowania karne 1 sierpnia 2007 został skazany na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jego wykonania na okres próby wynoszący 3 lata za przechowywanie w swoim domu tajnych dokumentów UOP.
W 2010 rozpoczął się jego proces karny, w którym został oskarżony o przekroczenie uprawnień w związku z zatrzymaniem w 2002 Andrzeja Modrzejewskiego. Wydarzenie to stało się później jednym z elementów tzw. afery Orlenu. 2 marca 2012 w pierwszej instancji Zbigniew Siemiątkowski został uznany za winnego popełnienia tego czynu i skazany na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz na karę grzywny. 24 kwietnia 2013 Sąd Apelacyjny w Warszawie nie uwzględnił apelacji Zbigniewa Siemiątkowskiego, utrzymując w mocy zaskarżony wyrok.
W 2012 prokurator przedstawił mu zarzuty w związku z więzieniami CIA w Kiejkutach. Postępowanie w tej sprawie zakończyło się umorzeniem śledztwa w 2020.
Publikacje Wywiad a władza. Wywiad cywilny w systemie sprawowania władzy politycznej PRL, Warszawa 2009.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Komitetu Uczelnianego PZPR na Uniwersytecie Warszawskim Kategoria:Członkowie Krajowej Rady Sądownictwa Kategoria:Członkowie Związku Nauczycielstwa Polskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Ciechanowie Kategoria:Ministrowie-członkowie Rady Ministrów III Rzeczypospolitej Kategoria:Ministrowie spraw wewnętrznych III Rzeczypospolitej Kategoria:Wyróżnieni Medalem Honorowym im. Józefa Tuliszkowskiego Kategoria:Politycy SdRP, SLD i Nowej Lewicy Kategoria:Polscy politolodzy Kategoria:Polscy przestępcy Kategoria:Posłowie z okręgu Płock Kategoria:Szefowie UOP Kategoria:Szefowie Agencji Wywiadu Kategoria:Uczestnicy Okrągłego Stołu (strona partyjno-rządowa) Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Wyższej im. Pawła Włodkowica Kategoria:Ministrowie w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Kategoria:Ministrowie w Kancelarii Prezydenta RP Kategoria:Urodzeni w 1957 Kategoria:Pracownicy Biura Bezpieczeństwa Narodowego Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji (1993–1997) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej III kadencji (1997–2001) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IV kadencji (2001–2005)