Telewizja cyfrowa – metoda transmisji sygnału telewizyjnego w postaci sygnału cyfrowego do odbiorników indywidualnych, np. odbiorników satelitarnych. Dzięki cyfrowej kompresji obrazu i dźwięku (w systemie MPEG-2 oraz MPEG-4) umożliwia przesłanie od 4 do 16 razy więcej programów telewizyjnych, niż w przypadku telewizji analogowej przy wykorzystaniu podobnego pasma.
Pierwszy telewizor cyfrowy na świecie zaprezentowano w 1981 r. w Niemczech.
Usługi dodatkowe Transmisja cyfrowa umożliwiła łatwe dodanie szeregu usług dodatkowych, jak: informacje o nadawanych programach (EPG – elektroniczny przewodnik po programach); automatyczne wyszukiwanie programów; kilka wersji językowych, możliwych do wyboru na jednym kanale telewizyjnym; wybór trybu audio (mono, stereo, AC-3, E-AC-3 itp.); napisy ekranowe; kodowanie kanałów w celu ograniczenia kręgu uprawnionych odbiorców (telewizja płatna); telewizja interaktywna; przeprowadzanie ankiet, telebanking itp. dzięki kanałowi zwrotnemu; kontrola rodzicielska.
W zależności od wykorzystywanego medium transmisyjnego, telewizja cyfrowa może być nadawana jako telewizja satelitarna (DVB-S, DVB-S2), telewizja naziemna (DVB-T, DVB-T2), telewizja kablowa (DVB-C, DVB-C2), telewizja mobilna (DVB-H).
Zobacz też Dirac (kodek) Digital Video Broadcasting – seria standardów telewizji cyfrowej multipleks telewizyjny
Linki zewnętrzne Cyfrowy Doradca – portal z poradnikami dotyczącymi odbioru cyfrowej telewizji. Telewizja-Cyfrowa.com – plany rozwoju telewizji cyfrowej DVB-T w Polsce, wykaz nadajników. Telewizja cyfrowa – warunki do odbioru telewizji cyfrowej w Polsce. Nadajniki DVB-T w Polsce – interaktywny lokalizator nadajników DVB-T w Polsce (multipleksy ogólnopolskie i regionalne).