thumb|240px|Grób Bogdana Wojdowskiego na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie Bogdan Wojdowski, pierwotnie Dawid Wojdowski (ur. 16 listopada 1930 w Warszawie, zm. 21 kwietnia 1994 w Warszawie) – polski pisarz, krytyk literacki i teatralny oraz publicysta.

Życiorys Urodził się w rodzinie żydowskiej jako syn Szymona Jakuba Wojdowskiego (stolarza-tapicera) i Edwardy z domu Bark. Latem 1942 razem z młodszą siostrą został wyprowadzony z warszawskiego getta i ukryty po aryjskiej stronie.

W 1954 ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutował w tygodniku „Wieś” w 1951; należał do redakcji „Przeglądu Kulturalnego” i w latach 1960–1964 „Współczesności”. Twórczość literacka Wojdowskiego dotyczy w znacznej części wydarzeń II wojny światowej, w tym zagłady polskich Żydów. Często, jak na przykład w powieści Chleb rzucony umarłym (nagrodzonej przez Ministerstwo Kultury i Sztuki), obok tragedii środowiska i dramatyzmu sytuacji jednostki ukazuje psychikę ofiar hitleryzmu: uczucie poniżenia i zagubienia wraz z wolą walki o przeżycie i ocalenie własnego człowieczeństwa, godności indywidualnej.

Najchętniej sięgał do krótszych form literackich, zwłaszcza w zakresie tematyki współczesnej, którą oddawał z dużym autentyzmem i znajomością bytu środowisk podmiejskich. Jego prozę charakteryzowała przenikliwa obserwacja społeczna i obyczajowa, nasycenie konkretem, swoisty liryzm. Szczególnie interesowała go psychika bohaterów jego opowieści – ludzi w sytuacjach szczególnych, którym z trudem mogą sprostać. Cechował go wyrazisty styl wytworzony precyzją słowa i plastyką obrazu kreślonego ostro i syntetycznie.

Zmarł śmiercią samobójczą. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 2, rząd 9)Grób Bogdana Wojdowskiego w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.

Inne informacje W 2013 rodzina pisarza (żona Maria Iwaszkiewicz-Wojdowska i siostra Irena Grabska) przekazały jego archiwum Bibliotece Narodowej.

Publikacje 1962: Wakacje Hioba (opowiadania) 1966: Konotop (powieść) 1966: Próba bez kostiumu. Szkice o teatrze (zbiór esejów) 1971: Chleb rzucony umarłym (powieść) [8 wyd. pol.; tłum./wyd. niem., jap., hebr., amer., węg., hiszp., maced.] 1975: Mały człowieczek, nieme ptaszę, klatka i świat (opowiadania) 1978: 7 opowiadań 1978 Wybór opowiadań PiW zawiera opowiadania: Wakacje Hioba, Krawaty koszule konfekcja męska Henryk Jamroz; Którędy szli, ŚcieżkaOpowiadanie o ukrywaniu się podczas Zagłady dziewczyny o imieniu Małka (Alina Ł.), pierwotnie publikacja pt. „Alka“ w „Fołks Sztyme” nr 3/1973, Awantura na Krochmalnej; Mały człowieczek, nieme ptaszę, klatka i świat; Worek 1980: Maniuś Bany (opowiadania) 1981: Wybór opowiadań 1982: Mit Szigalewa – szkice 1987: Krzywe drogi (opowiadania) 1997: Tamta strona (powieść) – wyd. pośmiertne

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Laureaci Nagrody Fundacji im. Kościelskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Pisarze związani z Warszawą Kategoria:Pochowani na cmentarzu żydowskim na Woli w Warszawie Kategoria:Polscy krytycy literaccy Kategoria:Polscy krytycy teatralni Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Polscy samobójcy Kategoria:Uciekinierzy z getta warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Polscy Żydzi ocalali z Zagłady