José Mauro de Vasconcelos (ur. 26 lutego 1920 w Rio de Janeiro, zm. 1984 w São Paulo) – pisarz brazylijski. Syn Portugalczyka i Indianki. Jeden z najpopularniejszych za granicą pisarzy brazylijskich, w kraju nie uzyskał uznania. Studiował prawo, medycynę, filozofię, malarstwo. Był trenerem, handlarzem, rybakiem, nauczycielem i pielęgniarzem w dżungli.
Znany z serii, opartej na motywach autobiografii, o chłopcu Zezé – Moje drzewko pomarańczowe, Rozpalmy słońce, Na rozstajach. Opowiada w niej z punktu widzenia dziecka o biedzie, dorastaniu, wyobraźni.
Dzieła
Cykl "Zezé" O Meu Pé de Laranja Lima (1968) – Moje drzewko pomarańczowe Vamos Aquecer o Sol (1974) – Rozpalmy słońce (Chodź, obudzimy słońce) Doidão (1963) – Na rozstajach
Pozostałe Banana Brava (1942) Barro Blanco (1945) Longe da Terra (1949) Vazante (1951) Arara Vermelha (1953) Arraia de Fogo (1955) Rosinha, Minha Canoa (1962) O Garanhão das Praias (1964) Coração de Vidro (1964) As Confissões de Frei Abóbora (1966) Rua Descalça (1969) O Palácio Japonês (1969) Farinha Órfã (1970) Chuva Crioula (1972) O Veleiro de Cristal (1973)
Kategoria:Brazylijscy prozaicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Rio de Janeiro Kategoria:Pisarze związani z Rio de Janeiro Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1984