Województwo parnawskie – województwo I Rzeczypospolitej ze stolicą w Parnawie, wchodzące w skład Inflant.
Utworzone zostało w 1598Volumina Legum T. II s. 377 za Zygmunta III Wazy po przekształceniu jednej z trzech prezydencji (prezydiów), utworzonych po rozejmie w Jamie Zapolskim w 1582Volumina Legum T. II s. 220, jako jedno z trzech województw inflanckich (obok wendeńskiego i dorpackiego).
Główne miasta, zamki i osady: Parnawa (szwedzka od 1617), Felin, Karkus, Wolmar, Salis (obecnie: Salacgrīva), Lemsal, Helmet.
Po 1621 faktycznie przestało istnieć w wyniku zajęcia Inflant przez Szwecję, choć formalnie zostało zlikwidowane dopiero po pokoju w Oliwie w 1660. Tytuł wojewody parnawskiego, podobnie jak fikcyjne tytuły ziemskie nieistniejącego już wtedy województwa parnawskiego, utrzymały się do końca Rzeczypospolitej Obojga Narodów (zob. urzędy fikcyjne).
Wojewodowie 1599–1602 Maciej Dembiński, przedtem prezydent parnawski 1617–1620 Teodor Denhoff – od 1617 do 1620 1620–1627 Joachim Tarnowski 1628–1633 Piotr Tryzna 1633–1640 Konstanty Połubiński 1640–1642 Ernest Magnus Denhoff 1642–1645 Jan Zawadzki 1645–1646 Jerzy Littawor Chreptowicz 1646–1659 Henryk Denhoff 1660–1661 Stanisław Karol Koniecpolski
KasztelanowieUrzędnicy Inflanccy XVI-XVIII wieku. Spisy, s. 62–63. 1600–1619 Piotr Stabrowski 1631–1634 Gedeon Dunin-Rajecki 1634–1640 Ernest Magnus Denhoff 1640–1649 Mikołaj Ossoliński 1648–1650 Tomasz Kossakowski 1652–1655 Piotr Makowiecki 1655–1656 Władysław Leszczyński
Przypisy
Kategoria:Historia Estonii