Kopciowo () – miasteczko na Litwie, w okręgu olickim, w rejonie łoździejskim, ok. 10 km na wschód od granicy z Polską, nad rzeką Białą Hańczą, siedzibą gminy.
Historia W 1516 roku król Zygmunt Stary nadał okoliczne dobra rodzinie Kopciów. W 1724 roku Kopciowie sprzedali je Ogińskim. Ogińscy założyli nad rzeką Biała Hańcza zakład metalurgiczny przerabiający miejscową rudę darniową. W 1729 roku Mikołaj Ogiński ufundował kościół. mały|lewo|Grób Emilii Plater W Kopciowie znajduje się grób Emilii Plater, która zmarła w trakcie powstania w 1831 r. w dworze justianowskim. Jej zwłoki zostały przewiezione na najbliższy miejski cmentarz do Kopciowa. Grób znajduje się na cmentarzu do dzisiaj, jest to obelisk z ciemnoszarego granitu zwieńczony krzyżem, który odrestaurowano w 2004 roku. Przed nim granitowy głaz z napisem „Mów Wieczny Pokoy”, prawdopodobnie z pierwotnego pomnika.
W 1999 roku w centrum miejscowości także postawiono pomnik bohaterki. Na cokole wyryty jest cytat z wiersza Adama Mickiewicza Śmierć pułkownika (w języku litewskim).
W 1919 roku powstanie sejneńskie.
W Kopciowie znajduje się drewniany kościół pod wezwaniem Opatrzności Bożej, zbudowany w 1824 roku, spalony w 1941 roku, odbudowany w 1956 roku.
Osobistości Česlovas Sasnauskas – litewski kompozytor Mečislovas Bulaka (1907–1994) – artysta grafik, scenograf
Galeria
Zobacz też przejście graniczne Berżniki-Kapčiamiestis
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Miasteczka w okręgu olickim Kategoria:Miejscowości w rejonie łoździejskim