mały|Korzec z 1772 w muzeum w Grudziądzu Korzec – dawna jednostka objętości, stosowana dla ciał sypkich (tzw. miara nasypna). Była stosowana od średniowiecza do 2. połowy XIX wieku.
Korzec dzielił się na 4 ćwiertnie, 16 lub 12 korczyków i 32 lub 24 miaryKamler M. Korzec Encyklopedia Historii Gospodarczej Polski do 1945 roku t. 1 A-N Warszawa Wiedza Powszechna 1981 s. 344 .. 30 korców (czasem 60) tworzyło łaszt. W okresie XVI–XVIII wieku istniało około 300 lokalnych korców, np.:
korzec berliński – 54,9614 litra korzec rzymski (łac. modius) – ok. 10,5 korzec krakowski – 501,116 litra korzec warszawski – 120,6 litra korzec toruński – 54,8 litra korzec gdański – 54,7 litra korzec wrocławski – 74,1 litra korzec amerykański (1 US bushel) = 35,239072 litra, używany do dziś w notowaniach giełdowych produktów sypkich, np. pszenicy
Według Konstytucji 1764 roku warszawski korzec skarbowy odpowiadał 32 garncom = 120,6 litra. W latach 1819–1848 w Królestwie Polskim używano korca nowopolskiego, który wynosił 128 litrów. W zaborze pruskim korzec nie był używany.
Zobacz też
buszel
Przypisy
Kategoria:Dawne jednostki miar i wag Kategoria:Jednostki miar objętości