Maciej Józef Konstanty Mikołaj Radziwiłł herbu Trąby (ur. 17 września 1842 w Połoneczce, zm. 11 maja 1907 w Konstancy) – polski arystokrata i ziemianin, działacz społeczny i gospodarczy; książę, szambelan; w 1899–1907 prezes Towarzystwa Rolniczego Radomskiego, w 1900–1905 Towarzystwa Rolniczego Guberni Warszawskiej, w 1900–1903 Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności; w 1902–1907 łowczy dworu imperatorskiego; w 1900–1907 tytularny hrabia szydłowiecki i kasztelan wileński.
Życiorys Urodził się w rodzinnej posiadłości w Połoneczce, jako drugi syn z ośmiorga dzieci Konstantego Mikołaja (1793–1863), hrabiego szydłowieckiego i jego trzeciej żony Adeli z Siestrzanków-Karnickich h. Kościesza (1811–1883). Miał czterech braci: starszego, Mikołaja Antoniego (1841–1900) i młodszych, Karola Wilhelma (1848–1904), Konstantego Wincentego (1850–1920) i Dominika Marię (1852–1938), oraz trzy młodsze siostry: Celestynę Marię (1843–1921), Antoninę Marię (1844–1924), wydaną za Zygmunta Dembowskiego (1823–1896), Michalinę Marię (1845–1879), za Piotra Świętopełka-Zawadzkiego (1847–1899). Wychowywał się z przyrodnią siostrą, córką ojca z drugiego małżeństwa, Jadwigą (1839–1863), wydaną za Edwina Druckiego-Lubeckiego (1828–1901).
Brak informacji o jego wykształceniu i młodości. Nie brał udziału w powstaniu styczniowym i brak jest informacji z jakiego powodu został zesłany na pewien czas w głąb Rosji. 25 września 1867 w Rzymie, ożenił się z Jadwigą Krasińską h. Ślepowron (1842–1913), córką Stanisława Kostki (1811–1849) i Doroty z Jabłonowskich h. Prus (1820–1900). W 1863–1904 w imieniu przebywających w Królestwie Prus kolejnych ordynatów, Fryderyka Wilhelma (1797–1870) i Antoniego Wilhelma Radziwiłłów (1833–1904), zarządzał dobrami nieświeskimi. Prowadził też własne gospodarstwo klucza dóbr w Połoneczce, odziedziczonego po ojcu w 1863 i od 1867 w imieniu żony w Zegrzu.
W 1863 Rosjanie rozpoczęli budowę twierdzy Zegrze, w czego wyniku Maciej Józef Radziwiłł przeniósł siedzibę swych dóbr do Jadwisina. Z uzyskanych z wywłaszczenia środków ufundował nowy pałac i kościół św. Antoniego w Woli Kiełpińskiej.
W 1899 współorganizował Towarzystwo Rolnicze Radomskie, którego został prezesem. W 1900–1905 pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Rolniczego Guberni Warszawskiej, a w 1900–1903 Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności. Wspierał finansowo szkołę pielęgniarską w Warszawie, której w 1905 przekazał dom przy ul. Szopena 8.
W 1869 przyznano mu tytuł honorowy Kawalera Maltańskiego. W 1884 car Aleksander III nadał mu tytuł szambelana, zaś w 1902 Mikołaj II mianował łowczym dworu. Został odznaczony orderami: św. Anny II kl. i św. Stanisława II kl.
Maciej Józef Radziwiłł był zapalonym myśliwym, co uwiecznił Julian Fałat na swojej akwareli, i brał udział w polowaniach organizowanych w Nieświeżu i Dawidgródku.
W związku małżeńskim z Jadwigą z Krasińskich miał ośmioro dzieci: Krzysztofa, Stanisława i Konstancję zmarłe w dzieciństwie oraz: Albert, Dorota, Maciej Mikołaj, Franciszek Pius, Jadwiga.
Zmarł 11 maja 1907 w Konstancy i pochowany został w kościele w Woli Kiełpińskiej.
Przypisy
Bibliografia
Właściciele i Hrabiowie szydłowieccy
Kategoria:Urodzeni w 1842 Maciej Józef Radziwiłł Kategoria:Ludzie związani z Zegrzem Kategoria:Szambelanowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Członkowie Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności Kategoria:Polscy filantropi (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim Kategoria:Polscy kawalerowie maltańscy Kategoria:Polscy ziemianie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polscy myśliwi Kategoria:Ludzie związani z Nieświeżem (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Zmarli w 1907