Galeazzo Maria Sforza (ur. 24 stycznia 1444, zm. 26 grudnia 1476) – książę Mediolanu. Członek rodziny Sforzów, patron artystów. Był znany ze swego okrucieństwa, tyranii i żądzy bogactwa.
Życiorys Galeazzo Maria był synem Francesco I Sforzy (włoskiego kondotiera i sojusznika Cosimo de' Medici) oraz Bianki Marii Visconti. Był starszym bratem Ludovica Sforzy. Z woli ojca zaręczył się z Doroteą Gonzaga, ale małżeństwo nie doszło do skutku z powodu kalkulacji politycznych Franciszka Sforzy. Po śmierci narzeczonej Galeazzo poślubił Bonę Sabaudzką, córkę księcia Sabaudii – Ludwika I.
Z Boną Sabaudzką miał czworo dzieci: Gian Galeazzo (1469–1494), księcia Mediolanu Ermes Maria (1470–1503), markiz Tortony Bianca Maria (1472–1510), żona (1) Filiberta I, księcia Sabaudii (2) cesarza Maksymiliana I Anna Maria (1473–1497), żona Alfonsa I d'Este, księcia Ferrary
Gian Galeazzo miał również kilkoro nieślubnych dzieci. Z Lukrecją Landriani: Carlo (1461–1483), hrabiego Magenta, męża Bianci Simonetta Caterinę (1463–1509), żonę (1) Hieronim Riario (2) Giacamo Feo (3) Giovanni de' Medici il Popolano Alessandro (1465–1523), pana Francavilla Bisio, męża Barbary Balbiani di Valchiavenna Chiarę (1467–1531), żonę (1) Pietro dal Verme di Sanguinetto (2) Fregosino Fregoso de Novi Ligure Z innymi kobietami: Ottaviano (1477–1541), biskupa Lodi i Arezzo Galeazzo, hrabiego Melzo
Galeazzo Sforza został zamordowany 26 grudnia w mediolańskim kościeleDanuta Wójcik-Góralska, Niedoceniana królowa, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1987, s. 262. Santo Stefano przez Carla Viscontiego, Gerolama Olgiatiego i Giovanniego Lampugnaniego – wszyscy oni byli dworzanami Galeazzo Marii.
Przypisy
Kategoria:Sforzowie Kategoria:Władcy Mediolanu Kategoria:Zabójstwa w kościołach Kategoria:Zamordowani monarchowie Kategoria:Urodzeni w 1444 Kategoria:Zmarli w 1476 Kategoria:Ofiary zabójstw we Włoszech