Myszołaz, stokołaz, czarnogon, myszołazek, długonos (Murexia) – rodzaj ssaków z podrodziny myszoworów (Phascogalinae) w obrębie rodzinie niełazowatych (Dasyuridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Indonezji i Papui-Nowej Gwinei.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) samic 9,5–19,8 cm, samców 9,1–26,7 cm, długość ogona samic 11–24,5 cm, samców 10–28,3 cm; masa ciała samic 17–88 g, samców 26–134 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniowali w 1937 roku amerykańscy zoolodzy George Henry Hamilton Tate i Richard Archbold w artykule zatytułowanym Niektóre torbacze z Nowej Gwinei i Celebesu, opublikowanym w czasopiśmie „Bulletin of the American Museum of Natural History”. Jako gatunek typowy autorzy wyznaczyli (oryginalne oznaczenie) myszołaza ogoniastego (M. longicaudata).
Etymologia Murexia: epitet gatunkowy Phascogale murex (łac. mus, muris ‘mysz’). Micromurexia: mikros ‘mały’; rodzaj Murexia . Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Antechinus habbema . Murexechinus: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Murexia (myszołaz) oraz Antechinus (chutliwiec). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Phascogale melanura . Paramurexia: gr. παρα para ‘blisko’; rodzaj Murexia (myszołaz). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Phascogale (Murexia) rothschildi . Phascomurexia: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Phascogale (myszowór) oraz Murexia (myszołaz). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Phascogale naso .
Systematyka Klasyfikacja systematyczna rodzaju jest niepewna. Groves na podstawie analizy morfologicznej Van Dycka zalicza tylko jeden gatunek M. longicaudata, jednak przeprowadzone prace genetyczne zdecydowanie sugerują włączenie do tego rodzaju gatunków z rodzajów Paramurexia, Murexechinus, Phascomurexia i Micromurexia. W takim ujęciu do rodzaju należą następujące gatunki: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNMurexia naso(Jentink, 1911)długonos tropikalnymonotypowyzachodnia i północno zachodnia Nowa GwineaDC: 10,6–14,5 cmDO: 10,5–17,5 cmMC: 29–74 gMurexia tafa(Tate & Archbold, 1936)monotypowywschodnia i południowo-wschodnia Nowa GwineaDC: około 13,4 cmDO: około 14,5 cmMC: brak danychMurexia longicaudata(Schlegel, 1866)myszołaz ogoniastymonotypowyNowa Gwinea (Indonezja)DC: 13,6–27 cmDO: 14,7–28 cmMC: 39–134 gMurexia aspera(O. Thomas, 1913)monotypowyNowa Gwinea (Indonezja i Papua-Nowa Gwinea)DC: 16,9 cmDO: 18 cmMC: brak danychMurexia maxima(Stein, 1932)monotypowyNowa Gwinea (Indonezja i Papua-Nowa Gwinea)DC: 23,5 cmDO: 21,5 cmMC: brak danychcentruj|100pxMurexia murex(O. Thomas, 1913)monotypowyNowa Gwinea (Papua-Nowa Gwinea)DC: 19,7 cmDO: 16,7 cmMC: brak danychMurexia melanura(O. Thomas, 1899)czarnogon papuaskimonotypowyNowa Gwinea (Indonezja i Papua-Nowa Gwinea)DC: 9,1–16,5 cmDO: 10–16,5 cmMC: 17–69 gMurexia wilhelmina(Tate, 1947)monotypowyNowa Gwinea (Indonezja i Papua-Nowa Gwinea)DC: 10,8 cmDO: 13 cmMC: brak danychMurexia habbema (Tate & Archbold, 1941)stokołaz papuaski2 podgatunkiNowa Gwinea (Indonezja i Papua-Nowa Gwinea)DC: 11–12,2 cmDO: 10,9–15,7 cmMC: 23–45 gcentruj|100pxMurexia rothschildiTate, 1938myszołazek szerokopręgimonotypowywschodnia Papua-Nowa GwineaDC: 12,4–17 cmDO: 14–18,4 cmMC: 32–102 g Kategorie IUCN: – gatunek najmniejszej troski, – gatunek bliski zagrożenia; – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Uwagi
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Niełazowate