thumb|240px|Józef Miniewski thumb|240px|Grób Józefa Miniewskiego Józef Karol Nieczuja Miniewski (ur. 30 kwietnia 1841 w Wilczogórze, zm. 11 listopada 1926 we Lwowie) – polski inżynier, uczestnik powstania styczniowego, pułkownik weteran Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w majątku Wilczogóra (Wilcza Góra) k. Grójca (dziś gmina Belsk Duży, woj. mazowieckie). Jego ojcem był Władysław Miniewski (1795–1865)Duchy Wilczogóry – część II, artykuł Andrzeja Zygmunta Roli-Stężyckiego na stronie internetowej Instytutu Genealogii Polskiej Kapituły Heraldyków i Genealogów. urzędnik w autonomicznych władzach Królestwa Polskiego (referendarz stanu w Komisji Przychodów i Skarbu w Warszawie), sędzia pokoju powiatu czerskiego, a także poeta, dramaturg, krytyk literacki i tłumacz. Matką Józefa była Karolina Amalia Ludwika Lessel (1815–1893), córka warszawskiego cukiernika.
Kształcił się w rosyjskich szkołach wojskowych w Petersburgu (Nikołajewska Szkoła Inżynierii i Akademia Inżynierii Wojskowej). Jako rosyjski oficer wstąpił do nielegalnego spiskowego Koła Oficerów Polskich. Tropiony przez tajną policję uznany został za rewolucjonistę. Obawiając się aresztowania zwolnił się ze służby wojskowej i wrócił do rodzinnego majątku.
Rok później przystąpił do powstania styczniowego. Swoją działalność w powstaniu rozpoczął walkami w Grójcu, następnie nad rzeką Pilicą, gdzie walczył m.in. w Białobrzegach i Przedborzu. W maju 1863 przeprowadził krótkotrwałą kampanię w pobliżu Olkusza. Stoczył bitwę pod Krzykawką. Walczył też pod rozkazami Langiewicza pod Małogoszczą i Pieskową Skałą. Po bitwie pod Grochowiskami przekroczył granicę i udał się do Krakowa. W Galicji już z awansem na pułkownika organizował Korpus Mazowiecki złożony z 500 ochotników, w tym z ok. 30 Włochów i Francuzów. Na czele oddziału wkroczył do Królestwa i stoczył trzy zwycięskie bitwy. Z powodu wyczerpania ludzi i zapasów powrócił na tereny austriackie. Zorganizował jeszcze jedną wyprawę ze Lwowa na Wołyń. Po upadku powstania, tropiony przez carską policję udał się do Paryża, gdzie został zatrudniony przez inżyniera Ferdinanda de Lessepsa do dobrze płatnych prac projektowych przy budowie Kanału Sueskiego. Wyjechał do Algierii i Egiptu, do 1871 roku pracował w rejonie Suez – Port Said. Po powrocie do Europy osiedlił się we Lwowie. Prowadził tam żywą działalność patriotyczną i społeczną. Mając lat 77, wspierał Orlęta Lwowskie w walkach o to miasto w latach 1918–1919. W 1920 na mocy ustawy o weteranach otrzymał potwierdzenie stopnia pułkownika (weterana).
5 sierpnia 1921 Józef Piłsudski odznaczył go osobiście na stokach Cytadeli Warszawskiej, jako jedynego żyjącego dowódcę oddziału powstańczego, Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4311. Ponadto w czerwcu 1923 został także trzykrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych, a także Odznaką pamiątkową Orlęta.
Pułkownik weteran Wojska Polskiego Józef Miniewski zmarł 11 listopada 1926 we Lwowie, w wieku 85 lat. Został pochowany z honorami generalskimi na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie, na Górce Powstańców 1863/1864.
Był żonaty z Wiktorią z domu Bogusz i miał dwoje dzieci: córkę Halinę oraz syna Karola.
Zobacz też Bitwa w Podlesiu Bitwa pod Krzykawką
Przypisy
Bibliografia
Józef Miniewski, Józef Nieczuja Miniewski Jego udział w powstaniu styczniowem, Lwów 1918.
Linki zewnętrzne Publikacje Józefa Miniewskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Członkowie Koła Oficerów Polskich w Petersburgu Kategoria:Dowódcy oddziałów powstania styczniowego Kategoria:Działacze polistopadowych organizacji rewolucyjnych i niepodległościowych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową „Orlęta” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy w Afryce 1795–1918 Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Powstańcy styczniowi odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Powstańcy styczniowi odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari Kategoria:Pułkownicy powstania styczniowego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1926