thumb|240px|Grób Henryka Hubertusa Jabłońskiego na cmentarzu Srebrzysko Henryk Hubertus Jabłoński, właśc. Helmut Hubertus Degler (ur. 3 listopada 1915 w Gdańsku, zm. 11 października 1989 tamże) – polski kompozytor i pedagog.
Życiorys Pochodził się z gdańskiej niemieckojęzycznej rodziny mieszczańskiej, w której kultywowano tradycje amatorskiego muzykowania. Był synem Herwarta Deglera i Alidii z domu Springer. W 1931 r. zdał maturę w Szkole Św. Katarzyny w Gdańsku. Początkowo gry na fortepianie i skrzypcach uczyli go członkowie najbliższej rodziny. W 1932 r. podjął studia w Polskim Konserwatorium Muzycznym Gdańskiej Macierzy Szkolnej w klasie wiolonczeli Kazimierza Wiłkomirskiego. Równocześnie studiował teorię i kompozycję u Wernera Schramma i Alfreda Paetscha. Od 1935 r. współpracował z rozgłośnią radiową Wolnego Miasta Gdańska jako wiolonczelista i aranżer muzyki popularnej.
W czasie okupacji niemieckiej grał jako wiolonczelista i pianista w małych zespołach rozrywkowych w Gdańsku. W 1945 r. cały dorobek kompozytora (ponad 200 utworów) spłonął w czasie działań wojennych.
Po II wojnie światowej zdecydował się pozostać w Polsce, 30 października 1948 r. zmienił urzędowo personalia („Jabłoński” było panieńskim nazwiskiem jego babki Rozalii)Odbudował rodzinny dom za honoraria z jednej piosenki. Podjął pracę jako wiolonczelista w gdańskiej orkiestrze symfonicznej. Jednocześnie kierował w latach 1948–1953 chórem studenckim przy Politechnice Gdańskiej i w latach 1951–1954 chórem Technikum Budowy Okrętów w Gdańsku. Od 1947 r. współpracował z orkiestrą Polskiego Radia pod dyrekcją Stefana Rachonia, dla której pisał utwory popularne i rozrywkowe; w latach 50. współpracował także z rozgłośnią radiową w Gdańsku, opracowując muzykę ludową, przede wszystkim z terenu Kaszub. W latach 1954–1980 był wykładowcą kompozycji i instrumentacji w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku (obecnie Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki). Od 1954 r. należał do PZPR.
Twórczość H.H. Jabłońskiego obejmuje koncerty: wiolonczelowy, skrzypcowy, fortepianowy, 2 symfonie, poemat symfoniczny Dolina milczenia (1980), widowisko operowe Pani Helena (1973), balet Gdańska noc (1970), utwory kameralne, pieśni. Pisał też muzykę popularną, m.in. melodie znanych szlagierów Pierwszy siwy włos i Zachodni wiatr.
Od 15 lutego 1945 r. był mężem Charlotty Gertrudy (Kornelii) z domu Treder (1926–2013), z którą miał synów: Romana, wybitnego polskiego wiolonczelistę, Michała Piotra (ur. 1946) i Ludwika, trębacza.
Zmarł w Gdańsku, pochowany 17 października 1989 r. na cmentarzu Srebrzysko (rejon IX, kwatera POLE B-2-8).
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (1986) Medal Stolema (1971)
Nagrody
Nagroda Artystyczna miasta Gdańska (1951) II nagroda za Sonatę na wiolonczelę solo w konkursie Związku Kompozytorów Polskich na muzykę kameralną (1953) Nagroda na XI Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za muzykę do Tragedii o bogaczu i łazarzu wg Anonima Gdańskiego (1969) Nagroda Przewodniczącego Prezydium WRN w Gdańsku za upowszechnianie kultury (1971) Nagroda Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury „Splendor Gedanensis” (1975) Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1980) Nagroda Państwowa (1983)
Upamiętnienie W 1990 jedna z ulic na Chełmie w Gdańsku została nazwana imieniem Henryka Hubertusa Jabłońskiego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdańsku Kategoria:Muzycy związani z Gdańskiem Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Polscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku Kategoria:Zmarli w 1989