The Illinois (także Mile-High Illinois, Illinois Sky-City) – niezrealizowany projekt wieżowca dla Chicago o wysokości 1 mili, przedstawiony przez Franka Lloyda Wrighta w 1956 r. Gdyby został zbudowany, stanowiłby najwyższy budynek świata.
Historia Lata 50. XX wieku były okresem boomu na wysokie budynki w USA. Frank Lloyd Wright, choć uznawany był za przeciwnika wieżowców, zaprojektował m.in. ukończony w 1950 r. oraz . Wieżowce te charakteryzują się fundamentami palowymi, nośnymi rdzeniami z betonu i stali oraz wspornikowymi stropami. Projekty zarówno Price Tower, ukończonego w 1956 r., jak i Johnson Tower nawiązują do planów, które Wright narysował w 1929 r. dla niezrealizowanego 15-piętrowego budynku St. Mark’s Tower w Nowym Jorku. W 1956 r. Wright zaprojektował dla Chicago niezrealizowany czterdziestoczteropiętrowy budynek Golden Beacon Apartment Tower w którym wykorzystał plan St Mark’s Tower i rozciągniętą wersję elewacji Price Tower.
Projekt The Illinois powstał w odpowiedzi na zlecenie zaprojektowania anteny telewizyjnej o ekstremalnej wysokości 1 mili. Projekt został zaprezentowany przez 89-letniego Wrighta na konferencji prasowej 16 października 1956 r. w hotelu Sherman House w Chicago. Projekt był szeroko dyskutowany. Biorąc pod uwagę krytyczną opinię Wrighta odnośnie wysokiej zabudowy, zastanawiano się czy nie jest to prowokacja mająca pokazać irracjonalność budowy wieżowców.
Projekt The Illinois był przedmiotem wielu wystaw i ekspozycji. Prezentowany był m.in. w 2004 r. na wystawie o wieżowcach Wrighta w Skyscraper Museum w Nowym Jorku, a także na ekspozycji niezrealizowanych projektów Wrighta w Museum of Modern Art w 2017 r. W 2023 r. Fundacja Franka Lloyda Wrighta zaprezentowała szczegółowe wizualizacje architektoniczne projektu.
Architektura The Illinois miał stanowić centralny punkt większego planu Wrighta – , koncepcji urbanistycznej obejmującej pasy obszarów miejskich, podmiejskich i wiejskich. Ze względu na wielkość Mile-High, w pobliżu nie byłoby potrzeby stawiania żadnych innych wieżowców. Wright uważał The Illinois za konieczny krok w kierunku idei Broadacre City. Skupienie zabudowy w formie jednego, wysokiego wieżowca, pozwoliłoby zachować wokół tereny otwarte. Cztery drogi szybkiego ruchu prowadzące do parkingu dla 15 000 samochodów pod budynkiem, linie kolejowe, a także lądowisko z miejscami dla 100 helikopterów miały zapewnić skomunikowanie obiektu.
Wright zaprojektował 528 kondygnacji o wysokości 10 stóp, tak aby wysokość od poziomu terenu do najwyższego piętra dostępnego z wind wyniosła 5280 stóp, czyli dokładnie 1 milę (ok. 1609 m). Powyżej miała znajdować się jeszcze antena. The Illinois byłby ponad czterokrotnie wyższy niż Empire State Building, najwyższy drapacz chmur w tamtym czasie. Na powierzchni ponad 18 milionów stóp kwadratowych (ok. 1 672 255 m²), mógłby pomieścić 100 000 osób. Wystarczyłby także dla pomieszczenia wszystkich instytucji publicznych w Chicago. Komunikacja pionowa miała zostać zapewniona przez 76 wind o pięciopoziomowych kabinach, napędzanych energią jądrową.
Projekt Mile-High był finalnym wyrazem systemu konstrukcyjnego rozwijanego przez Wrighta w kolejnych projektach wieżowców, opartego na centralnym rdzeniu, głęboko osadzonym w podłożu na wzór palowego systemu korzeniowego, a także wspornikowych stropów odchodzących od rdzenia na wzór konarów wyrastających z pnia. W przeciwieństwie do typowego wieżowca, w którym stropy o tym samym kształcie i powierzchni są ułożone jeden nad drugim, system przyjęty przez Wrighta pozwalał na zróżnicowanie wysokości pięter, otwierając wnętrze wieżowca i umożliwiając swobodny przepływ przestrzeni między piętrami. Oprócz centralnego rdzenia, Wright zastosował również zewnętrzną stalową konstrukcję w formie trójnogu, aby przeciwdziałać naporowi wiatru i innym obciążeniom zginającym, rozprowadzając te siły i przeciwdziałając drganiom.
Zobacz też
Burdż Chalifa X-Seed 4000
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Model 3D wieżowca Illinois
Kategoria:Wieżowce w Chicago Kategoria:Dzieła Franka Lloyda Wrighta Kategoria:Zaniechane projekty budowlane i inżynieryjne w Stanach Zjednoczonych