Ignacy Schiper vel Izaak Ignacy Schipper (ur. 9 listopada 1884 w Tarnowie, zm. 5 listopada 1943 na Majdanku) – prawnik, historyk, orientalista, jeden z twórców nowoczesnej historiografii polskich Żydów, działacz polityczny, czołowa postać inteligencji żydowskiej dwudziestolecia międzywojennego, poseł na Sejm Ustawodawczy i Sejm I kadencji. Życiorys Urodził się 9 listopada 1884 w Tarnowie, w rodzinie o tradycjach rzemieślniczo-kupieckich Maurycego (Mojżesza) i Chany. Miał 3 braci i 3 siostry, m.in. Franciszkę (1887–1960), żonę Samuela Seelenfreunda i Fanny. Ukończył gimnazjum w Tarnowie. Studiował od 1902 na wydziale prawa i filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie oraz na Uniwersytecie Wiedeńskim. Zrezygnował z kariery prawniczej ze względu na zainteresowanie badaniami historycznymi. Od młodości zaangażowany w działalność socjalistyczną i syjonistyczną. W 1904 był wśród założycieli Żydowskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej „Poalej Syjon”. W 1907 otrzymał tytuł doktora prawa na UJ. W czasie I wojny światowej był sędzią w wojsku austriackim. W latach 1919–1927 pełnił mandat posła w Sejmie RP. Należał do ścisłego kierownictwa partii socjaldemokratycznej – Poalej Syjon. W 1922 został członkiem Organizacji Syjonistycznej w Polsce i wszedł w skład jej komitetu centralnego. Należał także do władz Światowej Organizacji Syjonistycznej. Działał w wielu organizacjach, był m.in. dyrektorem Funduszu Odbudowy Palestyny na Polskę, w latach 1926–1929 współpracował z Żydowskim Instytutem Naukowym. W 1928 stał się wykładowcą w stopniu docenta w Instytucie Nauk Judaistycznych oraz otrzymał posadę dyrektora Żydowskiego Domu Akademickiego.
W czasie II wojny światowej przebywał w warszawskim getcie. Pracował w archiwum Judenratu, przewodniczył Komitetowi Żydowskiej Samopomocy Społecznej, działał w jidyszowym JIKOR (Jidisze Kultur Organizacje) i hebrajskim „Tkumie” (Odrodzenie).
Był mężem Marii, z którą miał córki Rut i Annę Szoszanę oraz syna Teodora, który we wrześniu 1939 zaginął bez wieści.
W czasie powstania w getcie warszawskim został wywieziony wraz z rodziną do obozu koncentracyjnego na Majdanku. Żonę i córki od razu po przyjeździe do obozu zagazowano, natomiast Ignacy Schiper wg różnych relacji świadków zmarł z wycieńczenia 10 czerwca 1943, w lipcu 1943 albo został rozstrzelany w czasie wielkiej akcji likwidacyjnej wszystkich podobozów, tj. 5 listopada 1943.
Powszechnie uchodził za znawcę historii gospodarczej i stosunków handlowych polsko-żydowskich. Za ucznia Ignacego Schipera uważa się twórcę archiwum getta warszawskiego Emanuela Ringelbluma.
Dzieła Ustawodawstwo Kazimierza Wielkiego wobec Żydów (1903) Studya nad stosunkami gospodarczymi żydów w Polsce podczas średniowiecza (Lwów, 1911) Dzieje żydowskiego dramatu i teatru (4 tomy, 1925–1928) Historia gospodarcza Żydów podczas średniowiecza (1932) Żydzi Królestwa Polskiego w dobie Powstania Listopadowego (Warszawa, 1932) Dzieje handlu żydowskiego na ziemiach polskich (Warszawa / Kraków, 1937) Siedemset lat gminy żydowskiej w Płocku (Lwów, 1938)
Przypisy
Bibliografia Magdalena Prokopowicz (red.): Żydzi polscy. Historie niezwykłe, Wydawnictwo Demart, Warszawa 2010, s. 287–289.
Linki zewnętrzne Polski słownik judaistyczny Profil na stronie Biblioteki Sejmowej Publikacje Ignacego Schipera w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Członkowie Żydowskiej Samopomocy Społecznej Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnowie Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Ofiary KL Lublin Kategoria:Politycy Poalej Syjon Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Polscy historycy gospodarczy Kategoria:Polscy orientaliści Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Polscy Żydzi zamordowani podczas Zagłady Kategoria:Polskie ofiary niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Posłowie na Sejm I kadencji (1922–1927) Kategoria:Posłowie na Sejm Ustawodawczy (1919–1922) Kategoria:Syjoniści Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Żydowscy historycy Kategoria:Żydowscy parlamentarzyści II Rzeczypospolitej