Małgorzata Luksemburska (ur. 8 lipca 1313, zm. 11 lipca 1341) – królewna czeska, księżna bawarska.
Była najstarszą córką Jana Luksemburskiego i jego pierwszej żony Elżbiety Przemyślidki. Imię otrzymała po swojej babce ojczystej, żonie Henryka VII Luksemburskiego, króla Niemiec.
12 lutego 1328 poślubiła Henryka II (XIV), księcia dolnobawarskiego z dynastii Wittelsbachów. Owdowiała 1 września 1339. Z małżeństwa pochodził tylko syn Jan (ur. 29 listopada 1329, zm. 20 grudnia 1340), który objął tron po ojcu.
W 1340 r. Jan Luksemburski rozpoczął negocjacje z owdowiałym królem Polski Kazimierzem Wielkim w sprawie zaangażowania małżeństwa z Małgorzatą. W kwietniu 1341 r. Małgorzata powróciła z Dolnej Bawarii na dwór ojca i rozpoczęła przygotowywania do ślubu z polskim monarchą, który miał się odbyć w lipcu 1341 r.. Król Kazimierz wkrótce przybył do Pragi, jednak został przywitany tylko przez ojca i brata Małgorzaty, gdyż ona sama w tym czasie była już bardzo chora. Niespodziewanie kilka dni przed zaplanowaną uroczystością Małgorzata zmarła. Wobec tego, dodatkowo podpierając się postanowieniami traktatu przedślubnego, Luksemburgowie zaproponowali Kazimierzowi inną kandydatkę na żonę, córkę landgrafa Hesji - Adelajdę.
Przypisy
Bibliografia Dworzaczek W., Genealogia, Warszawa 1959, tablica 46. Janicki K., Damy polskiego imperium, Kraków 2017, s. 143-146.
Kategoria:Luksemburgowie Kategoria:Urodzeni w 1313 Kategoria:Zmarli w 1341 Kategoria:Żony władców