Jean-Marc Barr (ur. 27 września 1960 w Bitburgu) – francusko–amerykański aktor, reżyser, scenarzysta i producent filmowy.
Nominowany do Cezara dla najlepszego aktora za rolę francuskiego nurka głębinowego Jacques’a Mayola w melodramacie Luca Bessona Wielki błękit (Le Grand bleu, 1988) z Rosanną Arquette i Jeanem Reno.
Młodość Urodził się w Bitburgu, w powiecie Eifel Bitburg-Prüm, w Niemczech w niemieckim kraju związkowym Nadrenia-Palatynat jako syn Francuzki Madeleine i amerykańskiego żołnierza Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych Harolda Barra. Wychowywał się z siostrą Nicolette. Część swojego dzieciństwa spędził w Niemczech, następnie w Stanach Zjednoczonych, zanim w 1968 jego ojciec poleciał na wojnę wietnamską, Jean-Marc z matką i siostrą osiedlili się w Montreuil. W 1974 po powrocie ojca z Wietnamu, jego rodzina przeniosła się do San Diego w Kalifornii, gdzie otrzymał rygorystyczne wykształcenie w Mission Bay Senior High School z myślą o wcieleniu do Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych. Rodzice Barra chcieli, aby został pilotem Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych, ale on nie zamierzał pójść w ślady ojca. Wahając się, czy rozpocząć karierę księdza, ostatecznie opuścił Stany Zjednoczone i udał się do Paryża, gdzie w 1980 studiował filozofię na Sorbonie. W 1982 wyjechał do Londynu, aby studiować aktorstwo w Guildhall School of Music and Drama. Naukę kontynuował w Cal Poly Humboldt w Arcata w Kalifornii. Studiował filozofię na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles.
Kariera Debiutował na ekranie w roli Absaloma w filmie biblijnym Bruce’a Beresforda Król Dawid (King David, 1985) u boku Richarda Gere’a. W 1986 rozpoczął pracę w teatrze we Francji. Po udziale w komediodramacie Żabi książę (The Frog Prince, 1986), został obsadzony w roli Bruce’a Carreya w komediodramacie Johna Boormana Nadzieja i chwała (Hope and Glory, 1987) z Sarah Miles. W latach 1988–1989 zdobył uznanie na West Endzie w roli Vala Xaviera, włóczęgi z gitarą – hybrydy Orfeusza i Elvisa, w sztuce Tennessee Williamsa Orfeusz zstępujący z Vanessą Redgrave.
Grał w filmach duńskiego reżysera Larsa von Triera: Europa (1991), Przełamując fale (Breaking the Waves, 1996), Tańcząc w ciemnościach (Dancer in the Dark, 2000), Dogville (2003), Manderlay (2005), Nimfomanka (2013) i Dom, który zbudował Jack (2018). Wziął udział jako człowiek bez uroku w teledysku zespołu Blur „Charmless Man” (1996). W dramacie Big Sur (2013) wcielił się w postać Jacka Kerouaca, przedstawiciela ruchu bitników, autora powieści W drodze.
Debiutował jako reżyser i scenarzysta dramatu Kochankowie (Lovers, 1999), za który odebrał nagrodę na Festiwalu Filmów Europy Wschodniej w Chociebużu. Jego realizacje bliskie były postulatom manifestu Dogmy 95. Za kreację Raya w australijskim filmie krótkometrażowym Ktokolwiek korzystał z tego łóżka (Whoever Was Using This Bed, 2016) na podstawie powieści Raymonda Carvera został nagrodzony m.in. na 25. Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych Flickerfest.
Życie prywatne Podczas studiów w Guildhall School of Music and Drama w Londynie poznał swoją przyszłą żonę Irinę Dečermić, pochodzącą z Jugosławii pianistkę i kompozytorkę. Z czasem doszło do rozwodu. Z nieformalnego związku ze Stellą Di Tocco ma syna Jude’a (ur. 9 sierpnia 2015).
Filmografia Filmy {| class="wikitable sortable" |+ !Rok !Tytuł !Rola !Reżyser |- | rowspan="2"|1985 |Król Dawid (King David) | Absalom | Bruce Beresford |- | W pogoni za złotem (Going for the Gold: The Bill Johnson Story, TV) | Scott | Don Taylor |- | 1986 |Żabi książę (The Frog Prince) | James | Brian Gilbert |- | rowspan="2"|1987 |Nadzieja i chwała (Hope and Glory) | kapral Bruce Carrey | John Boorman |- | Maurycy (Maurice) | kolega francuski | James Ivory |- | 1988 | Wielki błękit (Le Grand bleu) | Jacques Mayol | Luc Besson |- | rowspan="2"|1991 |Obca siła (Le Brasier) | Victor | Éric Barbier |- | Europa | Leopold Kessler | Lars von Trier |- | 1992 |Dżuma (La Peste) |Jean Tarrou |Luis Puenzo |- | rowspan="3"|1994 | Iron Horsemen | Robert | Gilles Charmant |- | Oszuści (Les faussaires) | Baker | Frédéric Blum |- | Ulubiony syn (Le fils préféré) | Philippe | Nicole Garcia |- | 1995 | Marsz w ciemności (Marciando nel buio) | Silvio Roatta | Massimo Spano |- | rowspan="4"|1996 |L'échappée belle | Emmanuel Barnes | Étienne Dhaene |- | Przełamując fale (Breaking the Waves) | Terry | Lars von Trier |- | Wyścig ze złem (Lifeline, TV) | Patrick LeMay | Fred Gerber |- | Mo''' | Sam Follow | Yves-Noël François |- | 1997 | Les infidèles (TV) | Farid | Randa Chahal Sabag |- | rowspan="6"|1998 | Wszystko z miłości (St. Ives) | kapitan Jacques de Keroual de Saint-Yves | Harry Hook |- | Pierwszeństwo (Préférence) | Simon | Grégoire Delacourt |- | Szkarłatny kaftan (The Scarlet Tunic) | Matthaus Singer | Stuart St Paul |- | Folle d’elle| Marc | Jérôme Cornuau |- | Ça ne se refuse pas| Alex | Eric Woreth |- | J’aimerais pas crever un dimanche| Ben | Didier Le Pêcheur |- | rowspan="2"|2000 | Tańcząc w ciemnościach (Dancer in the Dark) | Norman | Lars von Trier |- | Zew ciała (Too Much Flesh) | Lyle | Pascal Arnold, Jean-Marc Barr |- | 2001 | Being Light| Jack Lesterhoof | Pascal Arnold, Jean-Marc Barr |- | rowspan="2"|2002 | Synowie Marii (Les Fils de Marie) | Paul | Carole Laure |- | Czerwona syrena (La sirène rouge) | Hugo Cornelius Toorop | Olivier Megaton |- | rowspan="4"|2003 | Rozwód po francusku (Le divorce) | Maitre Bertram | James Ivory |- | Dogville| człowiek z wielkim kapeluszu | Lars von Trier |- | Saltimbank| Frédéric Saltim | Jean-Claude Biette |- | Les clefs de bagnole| aktor, który odmawia filmowania z Laurentem | Laurent Baffie |- | 2004 | CQ2 (Seek You Too)| Steven | Carole Laure |- | rowspan="3"|2005 | Manderlay| Pan Robinson | Lars von Trier |- | Raki i skorupiaki (Crustacés & Coquillages) | Didier | Olivier Ducastel, Jacques Martineau |- | Tara Road| Andy Vine | Gillies Mackinnon |- | rowspan="2"|2006 | Każda jego noc (Chacun sa nuit) | Phillipe | Pascal Arnold, Jean-Marc Barr |- | Szef wszystkich szefów (Direktøren for det hele) | Spencer | Lars von Trier |- | rowspan="2"|2007 | Twoje zdrowie, chłopcze! (Schau mir in die Augen, Kleiner) | w roli samego siebie | André Schäfer |- | Martin Paris (TV) | Martin Paris | Douglas Law |- | rowspan="4"|2008 | Baby Blues| Dan | Lars Jacobson, Amardeep Kaleka |- | Żona anarchisty (The Anarchist’s Wife) | Pierre | Marie Noëlle, Peter Sehr |- | Parc| Paul Marteau | Arnaud des Pallières |- | Bank Nucingena (La maison Nucingen) | William Henry James III | Raúl Ruiz |- | 2009 | Making Plans for Lena (Non ma fille, tu n’iras pas danser) | Nigel | Christophe Honoré |- | 2010 | Miasto cieni (La cité) | Maxime Vincent | Kim Nguyen |- | rowspan="3"|2011 | Les yeux de sa mère| Jean-Paul Tremazan | Thierry Klifa |- | American Translation| William | Pascal Arnold, Jean-Marc Barr |- | Przewodnik po Belgradzie z piosenką weselną i pogrzebową (Praktican vodic kroz Beograd sa pevanjem i plakanjem) | Brian | Bojan Vuletić |- | rowspan="2"|2012 | Niccolò Machiavelli il Principe della politica| Niccolò Machiavelli | Lorenzo Raveggi |- | I to ma być lato (E la chiamano estate) | Dino | Paolo Franchi |- | rowspan="4"|2013 | Big Sur| Jack Kerouac | Michael Polish |- | Manhattan Romance| Alex | Tom O’Brien |- | Wandal (Vandal) | Paul, wujek | Hélier Cisterne |- | Nimfomanka (Nymphomaniac) | Pan Dłużnik | Lars von Trier |- | 2014 | Le Dernier Mirage| Justin Livingstone | Nidhal Chatta |- | 2015 | WAX: We Are the X| Jean-Christophe Touchalier | Lorenzo Corvino |- | rowspan="4"|2017 | uk18| obcokrajowiec | Andrew Tiernan |- | Po latach (Dopo la guerra) | Jérome | Annarita Zambrano |- | Ziarno (Bugday) | Erol | Semih Kaplanoğlu |- | Born Again Dead| Trevor De Blanc | Jowan Carbin |- | rowspan="2"|2018 |The Cellar| Milan | Igor Voloshin |- |Dom, który zbudował Jack (The House That Jack Built) | Leopold Kessler | Lars von Trier |- | 2020 |Garçon chiffon| dyrektor | Nicolas Maury |- | rowspan="3"|2021 |Aleksandar od Jugoslavije| Ferdinand Foch | Zdravko Sotra |- | Cicha ziemia| Arnaud | Agnieszka Woszczyńska |- | W sidłach strachu (The Security of Fear) | Trevor De Blanc | Jowan Carbin |- |rowspan="2"|2023 | The Pod Generation| założyciel Pegazusa | Sophie Barthes |- | To już koniec (This Is the End) | | Vincent Dieutre |- | 2024 | Nieposłuszni (Les indociles) | Pan Verger | Pascal Arnold, Jean-Marc Barr
Seriale 2005: Wenus i Apollo (Vénus et Apollon) jako Vincent 2011: XIII jako Prêtre 2018–2020: Bad Banks jako Robert Khano 2018: Il miracolo jako śpiewak liryczny 2021: La Corde 2021: Je te promets 2024: Rivages'' jako André
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Paryskiego Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Amerykańscy producenci filmowi Kategoria:Amerykańscy reżyserzy filmowi Kategoria:Amerykańscy scenarzyści filmowi Kategoria:Amerykańscy scenarzyści XX wieku Kategoria:Amerykańscy scenarzyści XXI wieku Kategoria:Francuscy aktorzy filmowi Kategoria:Francuscy aktorzy teatralni Kategoria:Francuscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Francuscy reżyserzy filmowi Kategoria:Francuscy scenarzyści XX wieku Kategoria:Francuscy scenarzyści XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1960