Into the Labyrinth – szósty studyjny album zespołu Dead Can Dance, nagrany w Quivy Church w hrabstwie Cavan w Irlandii.
Historia albumu Album Into the Labyrinth został pierwotnie wydany w 1993 w Wielkiej Brytanii jako podwójny, winylowy LP o limitowanym nakładzie, zawierający obok 11 premierowych dwa dodatkowe nagrania: „Bird” – 5:00 „Spirit” – 4:59 pochodzące z kompilacji A Passage in Time. Późniejsze wersje albumu wydane jeszcze w 1993 jako CD nie zawierały już tych nagrań.
Nowy album Dead Can Dance oznaczał zmianę na wielu frontach w stosunku do poprzednich wydawnictw zespołu. Brendan Perry mieszkał w tym czasie na rzecznej wyspie w hrabstwie Cavan na granicy pomiędzy Irlandią a Irlandia Północną, zaś Lisa Gerrard mieszkała z mężem Jackiem Tuschewskim i córką w górach Snow River w Australii. W rezultacie komponowali oddzielnie, a dopiero pod koniec spotkali się w studio Brendana w Irlandii i nagrali razem album w ciągu trzech miesięcy.
Lisa Gerrard tak mówiła o nowej metodzie pracy:
Zamiłowanie Brendana Perry’ego do muzyki średniowiecznej ustąpiło upodobaniom Lisy Gerrard do muzyki etnicznej, która w tym albumie wybija się na pierwszy plan. Jest to zarazem pierwszy album grupy nagrany wyłącznie przez oboje muzyków, bez pomocy z zewnątrz.
W 2008 wytwórnia Warner Music Japan Inc. wydała album „Into The Labirynth” w pierwotnej wersji w ramach Audiophile Edition jako hybrid SACD. Album zewnętrznie przypominał miniaturowy LP: tekturowa okładka albumu, papierowa i dodatkowa – foliowa – koszulka, w której znajdowała się płyta; druga koszulka była pusta. Również nalepki na płycie, dołączona książeczka ze zdjęciem zespołu i z tekstami wybranych utworów przypominały oryginalny longplay. Całość wzbogacona została dodatkowym, pozłacanym grzbietem w stylu japońskiego obi. Pomimo że płyta SACD zawierała 13 utworów, na dołączonej do wydawnictwa wkładce zostały one opisane tak jak na pierwotnym, podwójnym LP, tj. z podziałem na strony.
Inspiracja mitologią grecką Tytuł albumu „Into the Labyrinth” (pol. w labirynt) odwołuje się do zaczerpniętego z mitologii greckiej mitu o Tezeuszu, który wchodzi do labiryntu, żeby zabić Minotaura i uwolnić w ten sposób Kreteńczyków. Utwór „Ariadne”. Ariadna – to córka króla Krety Minosa i Pazyfae, która dając Tezeuszowi kłębek nici pomogła mu w ten wydostać się z labiryntu. „Towards the Within” – do środka (labiryntu, w którym przebywał Minotaur) „The Spider’s Stratagem” – podstęp pająka (czyhającego w środku swojej sieci na ofiary, podobnie jak Minotaur w centrum labiryntu) „Emmeleia” – rodzaj antycznego tańca greckiego
Utwory albumu Tytuł utworu „Yulunga (Spirit Dance)” oznacza w języku australijskich Aborygenów „taniec” lub „taniec duchowy” i pochodzi od czasownika yulugi (tańczyć, grać). Według aborygeńskich legend sennych Yulunga jest wariantem Julunggul, aborygeńskiego mitycznego Tęczowego Węża, obrońcy ludzi. (W jednej z miejscowości w południowej Australii jest ulica Yulunga Street oraz festiwal Yulunga Festival.) „The Ubiquitous Mr Lovegrove” – to alter ego Brendana Perry’ego, „abstrakcyjna relacja pomiędzy mną a kobietą”. Utwór pojawił się w jednej ze scen filmu The Crossing Guard Seana Penna (1995). Utwór „The Wind That Shakes the Barley” to irlandzka ballada napisana w XIX w. przez Roberta Dwyera Joyce’a. Lisa Gerrard sporządziła własną wersję ballady, w celu nadania jej wymowy antywojennej. Utwór „The Carnival Is Over” opisuje przeżycia nastoletniego Perry’ego we wschodnim Londynie, podczas wizyty w cyrku. Utwory „Ariadne”, „Towards the Within” i „The Spider’s Stratagem” zostały już omówione powyżej. Utwór „Tell Me About the Forest”. Perry tak wyjaśniał jego przesłanie:
Utwór „Emmeleia” (gr. ἐμμέλεια – „wdzięk” lub „zharmonizowanie”) to nazwa poważnego i dostojnego tańca w teatrze greckim. „Słowa” utworu to typowa dla Lisy Gerrard glosolaliaW 1996 do Ronalda R. Buttersa, profesora Antropologii Angielskiej i Kulturowej (English and Cultural Anthropology) na Duke University zwrócił się jeden ze studentów, dając mu do zidentyfikowania język utworu „Emmeleia”. Buttlers dokonał transkrypcji tekstu, ale nie mógł pójść w swych dociekaniach dalej, więc zwrócił się o pomoc do American Dialect Society, jednakże odpowiedzi nie otrzymał. (Link do listu Buttersa z transkrypcją w: AmericanDialect.org.). Tekst ostatniego utworu, „How Fortunate the Man with None”, pochodzi z wiersza Bertolda Brechta „Die Ballade von den Prominenten” (1928), przetłumaczonego na angielski przez Johna Willetta; sam Brecht wykorzystał odmienną wersję tego poematu pt. „Salomon-Song” w Operze za trzy grosze (1928, akt III, scena 18) i bardzo podobną pt. „Die Schädlichkeit von Tugenden” w swojej sztuce teatralnej Matka Courage i jej dzieci (1939).
Języki użyte na albumie Utwory 2, 3, 4, 8, i 11 są śpiewane w jęz. angielskim; Utwory 1, 5, 6, 7, 9, 10 to glosolalia Lisy Gerrard; W utworach 3 i 10 pojawia się ponadto śpiew a cappella.
Lista utworów LP Zestaw utworów na płycie LP:
Side A:
Side B:
Side C:
Side D:
CD Zestaw utworów na płycie CD:
SACD Lista utworów z płyty SACD (opis z grzbietu okładki):
Twórcy Lisa Gerrard – śpiew, różne instrumenty Brendan Perry – śpiew, różne instrumenty
Listy sprzedaży Lista Kraj Pozycja Holandia MegaCharts 70Niemcy Offizielle Deutsche Charts 54 Stany Zjednoczone Billboard 200 122
Przypisy
Kategoria:Albumy Dead Can Dance Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1993 Kategoria:Albumy 4AD