Paweł Tyszkowski herbu Gozdawa (ur. 1856Baza osób polskich, zm. 17 września 1920) – poseł Sejmu Krajowego Galicji VI, VII, VIII i X kadencji, jak również poseł Rady Państwa VIII, IX i X kadencji, ostatni właściciel Grabownicy Starzeńskiej.
240px|thumb|Kaplica grobowa Tyszkowskich Życiorys Pochodził z Huwnik. Był nieślubnym synem Antoniego Tyszkowskiego i kobiety o nazwisku Szylak; adoptowany przez ojca w 1865.
Na przełomie XIX/XX wieku jego dobra majątkowe obejmowały m.in. Huwniki, Rybotycze, Posadę Rybotycką, Cisową, Łomną, Krajną, Łodzinkę Dolną, Bolestraszyce i Wołkowyję oraz Lalin, Grabownicę Starzeńską, Pakoszówkę, Srogów DolnyAlojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405-406.. Według stanu z początku 1906 Paweł Tyszkowski posiadał trzy obszary dworskie na obszarze powiatu sanockiego.
W 1896 wraz z Władysławem Nowackim z Krecowa otrzymał od C. K. Ministerstwa Kolei koncesję na budowę kolei z Niżankowic przez Huwniki, Rybotycze, Trzcianiec, Kreców, Mrzygłód w połączeniu z Sanokiem.
Ożenił się 11 maja 1899 w Wiedniu z Henryką Fredro (ur. 13.01.1877), córką Stefana Jacka Fredry (zam. Podliski, Підліски, obecnie Ukraina), syna Henryka Fredry (brat Aleksandra Fredry), lecz nie posiadali potomstwa.
W swoim testamencie z 19 października 1912 oddał swoje dobra obejmujące 18 miejscowości Polskiej Akademii Umiejętności. Zmarł w 1920 i został pochowany w rodzinnej kaplicy grobowej w Kalwarii Pacławskiej, położonej obok tamtejszego klasztoru franciszkanów, którą budował w latach 1896–1906. Rodzina Tyszkowskich była fundatorami kilku kaplic i ich wyposażenia w Kalwarii Pacławskiej.
Jego żona ponownie wyszła za mąż, za jego przyjaciela - Ludwika Przysieckiego, który sprawował zarząd nad jego dobrami przekazanymi na mocy testamentu Polskiej Akademii Umiejętności. Zmarła po długiej i ciężkiej chorobie 22 lutego 1931 w Huwnikach i została pochowana w kaplicy grobowej rodziny Tyszkowskich w Kalwarii Pacławskiej.
Ludwik Przysiecki z powodu anginy zmarł 9 stycznia 1934 w Huwnikach i został pochowany na cmentarzu w Kalwarii Pacławskiej niedaleko kaplicy grobowej rodziny Tyszkowskich.
Przypisy
Literatura Stanisław Grodziski: Sejm Krajowy Galicyjski 1861-1914, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1993,
Linki zewnętrzne Pamiątki po Tyszkowskich Jana Porembalskiego wspomnienia z birczańskiego
Kategoria:Galicyjscy ziemianie Kategoria:Ludzie związani z Grabownicą Starzeńską Kategoria:Ludzie związani z Kalwarią Pacławską Kategoria:Pochowani w Kalwarii Pacławskiej Kategoria:Polscy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu VIII kadencji Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu IX kadencji Kategoria:Posłowie do Rady Państwa w Wiedniu X kadencji Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji VI kadencji Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji VII kadencji Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji VIII kadencji Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji X kadencji Paweł Kategoria:Urodzeni w 1856 Kategoria:Zmarli w 1920