Więzozrost, połączenie włókniste () – ścisłe (o bardzo ograniczonej ruchomości) połączenie kości za pomocą tkanki łącznej właściwej.
Więzozrost może występować w czterech postaciach: więzozrostu włóknistego () – utworzonego przez włókna klejodajne (np. błona międzykostna przedramienia i błona międzykostna goleni). więzozrostu sprężystego () – tu elementem łączącym kości są włókna sprężyste, elastyczne, nadające tkance żółte zabarwienie (np. więzadła żółte rozpięte między łukami kręgów). szwów () – gdzie włókna łączące kości są bardzo mocne i krótkie. Szwy dzielą się na: piłowate () – nieregularne brzegi jednej kości wchodzą we wgłębienia drugiej. To najmocniejsze i najczęstsze połączenie kości sklepienia czaszki (np. szew wieńcowy ()). gładkie lub proste () – połączenie kości, których brzegi są proste lub prawie proste (szew podniebienny pośrodkowy – połączenie wyrostków podniebiennych kości szczęki). łuskowe () – przebiega skośnie do powierzchni kości, a brzegi kości zachodzą na siebie dachówkowato (łuska kości skroniowej na kość ciemieniową – szew łuskowy). wklinowania () – to rodzaj szczególnego umocowania zębów w szczękach przy pomocy ozębnej; podobnym połączeniem jest szew rozszczepiony lub szew rowkowy (), łączący dziób kości klinowej z lemieszem.
Przypisy
*