() — interfejs programistyczny realizujący rozproszony obiektowy model składników. Jest opatentowaną technologią firmy Microsoft służącą do budowania składników programowych i zapewniania komunikacji między nimi w małej sieci komputerowej. Skonstruowany został również zestaw bazowy takich składników.
Rozwinięty z COM jako odpowiedź na CORBA, stał się później częścią COM+. Został przez Microsoft uznany za przestarzały na rzecz platformy .NET Framework.
Dodanie litery „D” do COM spowodowane było szerokim wykorzystaniem technologii DCE/RPC (Distributed Computing Environment / Remote Procedure Call), a dokładniej udoskonalonej przez Microsoft wersji, znanej jako . Stosownie do tego określenia, miał rozwiązać problemy:
Serializacja argumentów i wartości zwracanych wywoływanych metod, oraz reprezentację ich podczas połączenia. Rozproszone zbieranie nieużytków - zapewnienie, że połączenie nawiązane przez program klienta zostanie zwolnione, gdy na przykład proces klienta ulegnie awarii lub połączenie sieciowe zostanie przerwane.
Jednym z kluczowych czynników w rozwiązywaniu tych problemów jest zastosowanie DCE / RPC jako mechanizmu RPC wykorzystanego w DCOM. DCE / RPC ma ściśle określone zasady dotyczące serializacji i kto jest odpowiedzialny za zwolnienie pamięci.
Zobacz też ActiveX Remote Procedure Call OPC - wykorzystanie DCOM w automatyce przemysłowej inne skróty używane w informatyce
Kategoria:Windows Kategoria:Interfejsy programistyczne