Święta Martyna z Rzymu (zm. 30 stycznia 226 lub 230 w Rzymie) – domniemana męczennica chrześcijańska, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego. Jej autentyczność jest współcześnie kwestionowana.
Legenda Według legendy była bogatą sierotą. Opiekowała się biednymi i ubogimi. Podczas panowania Aleksandra Sewera została zatrzymana. Ponieważ nie zgodziła się oddać czci pogańskim bóstwom, rzucono ją lwu na pożarcie, ale ponieważ zwierzę nie pożarło jej, rzucono ją w ogień, a następnie ścięto.
Jedynym źródłem mówiącym o Martynie jest późna legenda, która powstała na podstawie passiones św. Tacjany i św. Pryski (). W XII wieku legenda obrosła w nowe elementy i tak Święta Martyna miałaby być żoną Hadriana, a wraz z nią śmiercią męczeńską zginęli Konkordiusz i Epifaniusz.
W 1634 roku dokonano inwencji relikwii Martyny w krypcie kościoła św. Łukasza i św. Martyny na Forum Romanum ( SS. Luca e Martina). Jej czaszkę otrzymał klasztor przy Via Alessandrina, a papież Urban VIII ułożył hymny ku czci Świętej Martyny i ogłosił ją patronką Rzymu. Martyna z Rzymu jest również patronką matek karmiących piersią.
W XX wieku Paweł VI usunął ją z kalendarza liturgicznego, ponieważ o życiu tej legendarnej męczennicy nie wiadomo nic pewnego. Jej kult został wówczas ograniczony do rzymskiego kościoła świętych Łukasza i Martyny.
Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 30 stycznia.
Wyznawcy prawosławia wspominają męczennicę 30 stycznia/12 lutego, tj. 12 lutego według kalendarza gregoriańskiego.
Przypisy podwójne datowanie
Bibliografia Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 4, Kraków 2000, szpalta 207-208
Źródła internetowe:
Martyna, męczennica rzymska na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM)
Kategoria:Męczennicy wczesnochrześcijańscy Kategoria:Rzymianie Kategoria:Święci katoliccy Kategoria:Zmarli w III wieku Kategoria:Straceni przez dekapitację