Megalomania narodowa – twierdzenie o wyższości, niezwykłości danego narodu, a przez to jego szczególnej misji dziejowej i posłannictwa wobec innych narodów.
Wyraża się ona w takich opiniach jak: przekonanie o zajmowaniu centralnego miejsca w świecie (np. polskie położenie między zachodem a wschodem, etnocentryzm, sinocentryzm), przekonanie o pochodzeniu od sławnych ludów historycznych (np. pochodzenie Polaków od Sarmatów), przekonanie o wyższości własnej kultury, języka, obyczajów itp. (np. wyższość Polaków nad resztą ludów słowiańskich), przekonanie o szczególnym stosunku Boga do danego narodu (np. żydowski naród wybrany, mesjanizm polski, Święta Ruś), przypisywanie swojemu narodowi wyłącznie cech pozytywnych (np. polska wyższość moralna z powodu bycia wiecznie poszkodowanym przez historię).
Według Jana Stanisława Bystronia
Pogląd Jana Stanisława Bystronia na megalomanię narodową opublikowany (w 1935) na początku zbioru jego rozpraw pod takimże tytułem „Megalomania narodowa”Jan Stanisław Bystroń: Megalomania narodowa, na podstawie edycji Towarzystwa Wydawniczego „Rój” z 1935 roku, Warszawa, 1995, Wydawnictwo „Książka i Wiedza”, s,13, .
Przypisy
Bibliografia Jan Stanisław Bystroń: Megalomania narodowa, na podstawie edycji Towarzystwa Wydawniczego „Rój” z 1935 roku, Warszawa, 1995, Wydawnictwo „Książka i Wiedza”, .
Linki zewnętrzne Jan Widacki o megalomanii narodowej
Kategoria:Postawy społeczne