Armia pancerna – związek operacyjny wojsk lądowych składający się z kilku pancernych lub pancernych i zmechanizowanych związków taktycznych (oddziałów), organów dowodzenia i zaopatrywania. Armia pancerna przeznaczona jest do wykonywania zadań operacyjnych oraz operacyjno-strategicznych. Główną siłą uderzeniową armii pancernej są czołgi.
Pierwsze armie pancerne zorganizowano w ZSRR i w Niemczech. Wiosną 1940 Niemcy zorganizowali operacyjną grupę pancerną w składzie trzech korpusów pancernych. W sumie było to pięć dywizji dywizji pancernych i trzy dywizje piechoty zmotoryzowanej. Latem 1941 Niemcy posiadali już cztery grupy pancerne wykorzystywane do szybkich i głębokich uderzeń. Armia Czerwona utworzyła armie pancerne w 1942. Początkowo, oprócz czołgów, posiadały one znaczną liczbę jednostek piechoty. W skład 5 APanc wchodziły: dwa korpusy pancerne., 6 dywizji piechoty i korpus kawalerii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Armie Kategoria:Wojska pancerne