Roman Franciszek Nalewajski (ur. 12 września 1947 w Gdyni) – polski chemik teoretyk, profesor doktor habilitowany.
Życiorys Ukończył w 1970 z wyróżnieniem studia chemiczne na Politechnice Gdańskiej, gdzie pod opieką prof. Włodzimierza Libusia wykonywał pracę magisterską. W roku 1974 doktoryzował się na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego, pisząc pracę pod kierownictwem prof. Alojzego Gołębiewskiego, a następnie w 1979 uzyskał stopień doktora habilitowanego w zakresie chemii teoretycznej.
Tytuł profesora nadano mu 29 lipca 1991. W 1998 za działalność dydaktyczną odznaczony został Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Dokonania naukowe Specjalizuje się w dziedzinie teorii funkcjonałów gęstości, fizycznych modeli reaktywności chemicznej oraz zastosowania teorii do wyjaśniania molekularnych mechanizmów reakcji chemicznych a także zastosowań teorii informacji w analizie atomów w cząsteczce.
Pracownik Zakładu Chemii Teoretycznej Wydziału Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego, dwukrotny jego kierownik oraz kierownik Zespołu Chemii Kwantowej działającego w strukturze ZChT. Opracował wraz z Januszem Mrozkiem analizę rzędów wiązań Nalewajskiego-Mrozka oraz analizę podatnościową rozkładu ładunków w cząsteczkach. Autor komunikacyjnej teorii wiązania chemicznego — oryginalnej koncepcji, w której układ molekularny jest traktowany jako kanał komunikacyjny. Wprowadzona w tej teorii reprezentacja entropii informacji, obiektywizuje szereg definicji nieostrych semantycznie i intuicyjnych pojęć chemii, np. fragmentów molekularnych. Zagorzały oponent kwantowej teorii wiązań chemicznych w wersji .
Jest współautorem ponad 160 publikacji naukowych z zakresu chemii kwantowej (stan na rok 2016), wielu pozycji książkowych (w tym podręcznika dla studentów do prowadzonego przez siebie kursu)Wiadomości Chemiczne, 54 (2000), 1–2 oraz pięciu monografii.
Wybrane pozycje książkowe
Przypisy
Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdyni