Polerowanie – obróbka wykańczająca, która ma na celu uzyskanie żądanej gładkości/chropowatości i połysku powierzchni przedmiotu polerowanego (z zachowaniem cech geometrii) wykonanego najczęściej z metalu, szkła, tworzyw sztucznych.
Polerowanie dokonywane jest zwykle za pomocą miękkich (filcowych) tarcz i materiałów ściernych (np. past polerskich) lub metodami elektrochemicznymi. Wyróżnia się: polerowanie chemiczne polerowanie elektrolityczne (elektrochemiczne), elektropolerowanie polerowanie hydrodynamiczne (strumieniowe) polerowanie ścierne (ręczne lub mechaniczne) polerowanie ogniowe (palnikami gazowymi)
Polerowanie szkła Wyróżnia się polerowanie przy pomocy: Filcu (najszybsze, ale najmniej dokładne) Gąbki poliuretanowej, szybkie i bardzo dokładne, ale wymaga precyzyjnych narzędzi. Smoły polerskiej (mieszanina kalafonii, wosku pszczelego oraz gipsu), bardzo wolne, bardzo dokładne. Tarczy bawełnianej (szybkie i dokładne). Palników gazowych. Środkiem ściernym przy polerowaniu szkła najczęściej jest zmieszany z wodą.
Polerowanie drewna Polerowanie drewna pozwala usunąć wszelkie niedoskonałości z powierzchni materiału oraz nadać mu odpowiednią fakturę i grubość. Wyróżnia się dwie metody polerowania:
ręczne (z użyciem papieru ściernego), maszynowe (z pomocą specjalistycznych urządzeń).
Ręczne polerowanie drewna wymaga doboru papieru o odpowiedniej gradacji (uziarnieniu). Im większy stopień gradacji papieru, tym większy stopień tarcia, co z jednej strony może skutkować dokładniejszym szlifem, lecz z drugiej zwiększa ryzyko uszkodzenia powierzchni. W rzemiośle o wiele częściej korzysta się z techniki maszynowej, gdyż jest ona o wiele wydajniejsza.
Zobacz też docieranie obróbka wygładzająca
Przypisy
Kategoria:Obróbka ścierna