Řehoř Krajčí, Grzegorz z Pragi (ur. ok. 1420, zm. 12 sierpnia 1474 w Brandýsie nad Orlicí) – husycki pisarz, kaznodzieja i reformator religijny.
Życiorys Řehoř Krajčí wywodził się z drobnego rycerstwa czeskiego. Był siostrzeńcem Jana z Rokycan.
Mnich benedyktyński, w latach 1448–1458 pełnił funkcję przełożonego klasztoru Emaus w Pradze. Początkowo utożsamiał się z hasłami utrakwistów, z czasem stał się jednak sympatykiem myśli i idei Piotra Chelczyckiego.
W 1457 r. za zgodą Jana Rokycany utworzył w Kunvaldzie pod Žamberkiem świecką wspólnotę religijną Bractwo Ewangelii Chrystusa, której członkowie realizowali utopijny program życia na wzór pierwszych chrześcijan. Ruch ten za sprawą działalności misyjnej i pisarskiej Krajčego zaczął w bardzo szybkim tempie zdobywać nowych sympatyków wśród husytów i przekształcił się w organizację o charakterze eklezjalnym.
W latach 1461–1463 za głoszenie radykalnych poglądów Krajčí na skutek reakcji Jana Rokycany i Jerzego z Podiebradów znalazł się w więzieniu. Po ucieczce z niego zaczął coraz krytyczniej odnosić się do Kościoła utrakwistycznego i utrzymywania przez husytów unii ze Stolicą Apostolską. W 1467 r. pod wpływem głosów części swoich współbraci zorganizował synod separatystyczny w Lhotce, na którym została założona Jednota Braci Czeskich.
W latach 1467–1474 był duchowym liderem i autorytetem pierwszych braci czeskich.
Traktaty Řehořa Krajčego Spis o dobrých a zlých knězích Traktát o církvi svaté O dvojím díle
Bibliografia
Malcolm Lambert. Herezje średniowieczne: od reformy gregoriańskiej po reformację. Gdańsk, Warszawa 2002.
Kategoria:Czescy pisarze XV wieku Kategoria:Husyci Kategoria:Reformatorzy protestanccy Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Zmarli w 1474 Kategoria:Czescy benedyktyni Kategoria:Czescy duchowni chrześcijańscy Kategoria:Duchowni braci czeskich