John Denis Martin Nunn (ur. 25 kwietnia 1955 w Londynie) – angielski szachista i matematyk, arcymistrz od 1978 roku.

Kariera szachowa thumb|John Nunn, Wijk aan Zee 1982 Pierwszy międzynarodowy sukces odniósł w 1975 r., zdobywając w Groningen tytuł mistrza Europy juniorów do 20 lat. W 1980 r. w Brighton zdobył tytuł mistrza Wielkiej Brytanii. W kolejnych latach zwyciężył bądź podzielił I miejsca w wielu międzynarodowych turniejach, m.in. w Helsinkach (1981, I-II), Wiesbaden (1981), Wijk aan Zee (trzykrotnie w latach 1982 [I-II], 1990 oraz 1991), Biel (1983, I-II), Gjøvik (1983, I-III), Brighton (1983), Zurychu (1984), Hastings (1994) oraz Paignton (2000, I-II).

Dwukrotnie startował w międzystrefowych rozgrywkach o tytuł mistrza świata, ale ani razu nie udało mu się awansować do grona pretendentów do tego tytułu. Najbliżej osiągnięcia tego sukcesu był w roku 1987, zajmując w Sziraku III-IV miejsce. W rozegranym w Budapeszcie dodatkowym meczu o jedno miejsce premiowane awansem uległ jednak Lajosowi Portischowi1987 Szirak Interzonal Tournament..

Wielokrotnie reprezentował Anglię w turniejach drużynowych, m.in.: ; ośmiokrotny medalista: wspólnie z drużyną – trzykrotnie srebrny (1984, 1986, 1988) i dwukrotnie brązowy (1976, 1990) oraz indywidualnie – dwukrotnie złoty (1984 – za wynik rankingowy, 1984 – na II szachownicy) i srebrny (1988 – na III szachownicy)OlimpBase., ; dwukrotny medalista: wspólnie z drużyną – dwukrotnie brązowy (1985, 1989)OlimpBase., ; czterokrotny medalista: wspólnie z drużyną – dwukrotnie brązowy (1980, 1992) oraz indywidualnie – złoty (1980 – na III szachownicy) i srebrny (1989 – na I szachownicy)OlimpBase..

W 2014 r. zdobył w Katerini brązowy medal mistrzostw świata seniorów (w kategorii powyżej 50 lat)24th World Senior Chess Championship Senior 50+..

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1995 r., z wynikiem 2630 punktów dzielił wówczas 26-32. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 3. miejsce (za Michaelem Adamsem i Nigelem Shortem) wśród angielskich szachistówFIDE rating history :: Nunn, John D. M..

Od 1999 r. występuje sporadycznie w turniejach, koncentrując się głównie na rozgrywkach drużynowych w Anglii i Niemczech oraz na startach w turniejach rozwiązywania zadań szachowych (ang. solving), w których osiągnął wybitne sukcesy. W 2004 r. zdobył w Chalkidiki tytuł mistrza świata tej odmiany szachów oraz jako trzeci arcymistrz gry praktycznej (po Jonathanie Mestelu i Ramie Sofferze) otrzymał tytuł arcymistrzaSolving grandmasters.. W 2007 r. zdobył drugi, a w 2010 r. – trzeci tytuł mistrza świataWorld Chess Solving Championship.. Na liście rankingowej w dniu 1 kwietnia 2014 r. dotyczącej rozgrywek w rozwiązywaniu zadań zajmował 3. miejsce na świecie z wynikiem 2734 punktów.

Jest również uznanym szachowym publicystą, jego książki poświęcone grze końcowej należą do najlepszych z tego gatunku.

Życie prywatne W roku 1978 ukończył studia na Uniwersytecie Oksfordzkim, posiada tytuł doktora matematyki (praca doktorska dotyczyła topologii algebraicznej).

Jego małżonką jest Petra Fink, pochodząca z Niemiec szachistka z tytułem mistrzyni FIDE.

Publikacje 101 Brilliant Chess Miniatures (2000), Gambit Publications. . Beating the Sicilian 3 (1995, razem z Joe Gallagherem), Henry Holt & Co. . The Complete Najdorf 6. Bg5 (1997), International Chess Enterprises. . Endgame Challenge (2002), Gambit Publications. . Grandmaster Chess Move by Move (2005), Gambit Publications. . John Nunn’s Best Games (2001), Batsford. . John Nunn’s Chess Puzzle Book (1999), Gambit Publications. . Learn Chess (2000), Gambit Publications. . Learn Chess Tactics (2004), Gambit Publications. . Mammoth Book of the World’s Greatest Chess Games (2004, razem z Grahamem Burgessem i Johnem Emmsem), Carroll & Graf. . Nunn’s Chess Openings (1999), Everyman Chess. . Secrets of Grandmaster Chess (1997), International Chess Enterprises. . Secrets of Minor Piece Endings (2001), Rowman Littlefield. . Secrets of Pawnless Endings (1994, 2002), Gambit Publications. . Secrets of Practical Chess (1998), Gambit Publications. . Secrets of Rook Endings (1992, 1999), Gambit Publications. . Solving in Style (1995, 2002), Gambit Publications. . Tactical Chess Endings (2003), Batsford. . Understanding Chess Move by Move (2001), Gambit Publications. .

Przypisy

Bibliografia W. Litmanowicz, J. Giżycki, Szachy od A do Z, tom II, Warszawa 1987, s. 791 ChessBase Megabase 2007

Linki zewnętrzne

Kategoria:Arcymistrzowie w rozwiązywaniu zadań szachowych Kategoria:Brytyjscy matematycy XXI wieku Kategoria:Brytyjscy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Szachiści XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Szachiści Maidstone Chess Club Kategoria:Szachiści SG Solingen