Virginia Sarah Wade (ur. 10 lipca 1945 w Bournemouth) – brytyjska tenisistka, trzykrotna zwyciężczyni turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej i czterokrotna w deblu.

Kariera tenisowa Wade nauczyła się grać w tenisa w Afryce Południowej, gdzie przeprowadzili się jej rodzice, gdy miała zaledwie roczek. Jej ojciec objął stanowisko archidiakona Durbanu. Gdy Virginia miała 15 lat, jej rodzina ponownie sprowadziła się do Anglii, a młoda Wade rozpoczęła naukę w szkole dla dziewcząt Tunbridge Wells w Kent. Po ukończeniu szkoły, Virginia udała się na studia matematyczne i fizyczne na uniwersytecie Sussex, kończąc je w roku 1966.

Operując slajsowanym, jednoręcznym backhandem i dobrą grą wolejową, odnosiła wiele sukcesów na nawierzchni trawiastej. Jej kariera trwała kilkadziesiąt lat, występowała na Wimbledonie jeszcze w 1987. W latach 1967–1979 figurowała w czołowej dziesiątce rankingu światowego, w tym jako nr 2 w 1968 i 1975 roku.

Najbardziej zapamiętane zostało jej zwycięstwo w grze pojedynczej na Wimbledonie w 1977; w stulecie turnieju pokonała w półfinale słynną Amerykankę Chris Evert, a w finale Betty Stöve. Miała wówczas już 32 lata i był to jej 17. Wimbledon; nagrodę wręczała wyjątkowo królowa Elżbieta II, która obchodziła w tym czasie srebrny jubileusz wstąpienia na tron brytyjski.

Odnosiła sukcesy także na innych imprezach wielkoszlemowych. Wygrywała Australian Open w singlu (1972) i deblu (1973); French Open w deblu (1973); US Open w singlu (1968 w kategorii „open”) i deblu (1969, 1973, 1975). Kilkakrotnie przegrywała także finały tych turniejów – 1970 finał debla na Wimbledonie, 1969 finał singla amatorek na US Open, 1979 finał debla na French Open; pięciokrotna finalistka debla na US Open (1968 w amatorkach, 1969 w „open”, 1970, 1972 i 1976).

Łącznie wygrała 55 turniejów zawodowych; wygrywała m.in. prestiżowe Italian Open na Foro Italico w Rzymie (1971 w grze pojedynczej, 1968, 1971, 1973, 1983 w grze podwójnej; 1970 finalistka debla, 1968 finalistka miksta). W latach 1967–1983 reprezentowała Wielką Brytanię w Pucharze Federacji (zajmuje czołowe miejsca w historii Pucharu pod względem ilości rozegranych pojedynków oraz meczów międzypaństwowych, w których brała udział); 1965-1985 występowała także w Pucharze Wightmana.

Trenerem Wade przez większość kariery był Jerry Teeguarden, ojciec amerykańskiej tenisistki Pam Teeguarden, zwyciężczyni dwóch turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej, w latach 1974 i 1977.

W roku 1982 została pierwszą kobietą wybraną do Wimbledon Commitette.

Wade aż dwudziestoczterokrotnie występowała w grze pojedynczej na kortach Wimbledonu, co do dzisiaj zostało nie pobitym rekordem.

W 1989 jej nazwisko wpisano do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Odkąd zakończyła zawodową karierę tenisową Virginia Wade zajmuje się komentowaniem turniejów tenisowych dla stacji BBC.

Finały turniejów wielkoszlemowych (3) Wygrane (3) RokTurniejPrzeciwniczka w finaleWynik finału 1968 US Open Billie Jean King 6-4, 6-2 1972 Australian Open Evonne Goolagong Cawley 6-4, 6-4 1977 Wimbledon Betty Stöve 4-6, 6-3, 6-1

Finały turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej (10) Wygrane (4) RokTurniejPartnerkaPrzeciwniczki w finaleWynik finału 1973 Australian Open Margaret Smith Court Kerry Harris Kerry Melville-Reid 6-4, 6-4 1973 French Open Margaret Smith Court Françoise Durr Betty Stöve 6-2, 6-3 1973 US Open Margaret Smith Court Billie Jean King Rosie Casals 3-6, 6-3, 7-5 1975 US Open (2) Margaret Smith Court Billie Jean King Rosemary Casals 7-5, 2-6, 7-6

Przegrane finały (6) RokTurniejPartnerkaPrzeciwniczki w finaleWynik finału 1969 US Open Margaret Smith Court Françoise Durr Darlene Hard 0-6, 6-3, 6-4 1970 Wimbledon Françoise Durr Billie Jean King Rosie Casals 6-2, 6-3 1970 US Open (2) Rosemary Casals Margaret Smith Court Judy Tegart Dalton 6-3, 6-4 1972 US Open (3) Margaret Smith Court Françoise Durr Betty Stöve 6-3, 1-6, 6-3 1976 US Open (4) Olga Morozowa Delina Boshoff Ilana Kloss 6-1, 6-4 1979 French Open Françoise Durr Betty Stöve Wendy Turnbull 3-6, 7-5, 6-4

Historia występów wielkoszlemowych Legenda

Turniej Australian Open odbył się dwukrotnie w 1977 roku (styczeń i grudzień), za to nie został rozegrany w 1986.

Występy w grze pojedynczej Turniej 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 Tytuły (w EO) Z–P (w EO) Australian Open A A A A A A A A A A W QF A A A A A A A A A A 2R 2R 2R 1 / 5 (1 / 5) 10 – 4 (10 – 4) French Open A A A A A 4R A 2R QF 1R QF 3R 2R A A A A 2R 3R 4R 3R 1R 1R 2R 0 / 14 (0 / 13) 19 – 14 (16 – 13) Wimbledon 2R 2R 2R 4R 2R QF 1R 3R 4R 4R QF QF SF QF SF W SF QF 4R 2R 2R QF 3R 3R 1 / 24 (1 / 18) 64 – 23 (56 – 17) US Open A A 4R 2R QF 4R W SF SF A QF QF 2R SF 2R QF 3R QF 3R 3R 1R 2R 2R A 1 / 20 (1 / 16) 49 – 19 (40 – 15) Ranking na koniec rokuOficjalny komputerowy ranking WTA rozpoczął się od 1975 roku. Dane wcześniejsze podane na podstawie „The Bud Collins History of Tennis”, Third Edition 2017. nie był publikowany 8 2 9 5 7 5 6 4 2 3 4 4 8 15 30 59 40 61 89 3 / 63 (3 / 52) 142 – 60 (122 – 49)

Występy w grze podwójnej Turniej 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 Tytuły (w EO) Z–P (w EO) Australian Open A A A A A A A A A A SF W A A A A A A A A A A 2R 2R QF NH 1 / 5 (1 / 5) 8 – 4 (8 – 4) French Open A A A A A QF A QF QF 3R 2R W A A A A A F QF 2R 2R 3R 3R 3R 3R 1 / 14 (1 / 13) 27 – 12 (24 – 11) Wimbledon A 1R QF 3R SF SF QF 1R F 3R SF 3R QF QF 1R SF SF SF QF QF 3R 3R 3R 2R 2R 0 / 24 (0 / 19) 53 – 24 (42 – 19) US Open A A QF SF SF 3R SF F F A F W SF W F QF SF 1R QF 2R 1R 3R 2R 1R 2R 2 / 22 (2 / 18) 54 – 19 (46 – 16) Ranking na koniec roku Ranking nie był publikowany 82 65 103 4 / 65 (4 / 55) 142 – 59 (120 – 50)

Występy w grze mieszanej Turniej 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 Tytuły (w EO) Z–P (w EO) Australian Open A A A A A A A A Turniej nie był rozgrywany A 0 / 0 0 – 0 French Open A A A A A 3R A SF QF A SF 2R A A A A A A A A A A 2R 2R A A 0 / 7 (0 / 6) 11 – 7 (9 – 6) Wimbledon A 2R 2R 3R 1R QF 4R 1R 3R 3R 3R 3R 2R 2R 3R 2R 3R A 2R QF 2R 2R 2R 1R 2R 1R 0 / 24 (0 / 19) 24 – 24 (18 – 19) US Open A A 2R 1R 1R 2R A QF 2R A 1R 2R 2R A A A A A A A A A A QF 2R A 0 / 11 (0 / 7) 9 – 10 (7 – 7) 0 / 42 (0 / 32) 44 – 41 (34 – 32)

Finały turniejów WTA

Gra pojedyncza 108 (57–51) Przed Erą Open 5 (2–3)

W Erze Open 103 (55–48)

Gra podwójna 109 (59–50) Przed Erą Open 6 (1–5)

W Erze Open 104 (59–45)

Gra mieszana 6 (4–2) Przed Erą Open 1 (0–1)

W Erze Open 5 (4–1)

Występy w Turnieju Mistrzyń W grze pojedynczej Rok Rezultat Rywalka Wynik 1973 Ćwierćfinał Nancy Richey-Gunter 3:6, 5:7 1974 Półfinał Chris Evert 4:6, 2:6 1975 3. miejsce Evonne Goolagong Cawley 8:5 1976 Faza grupowa Chris Evert Rosie Casals Sue Barker 3:6, 6:3, 1:61:6, 5:75:7, 6:7 1977 Faza grupowa Rosie Casals Mima Jaušovec Chris Evert 6:4, 4:6, 4:66:7, 6:3, 6:42:6, 5:7 1977Toyota Faza grupowaVirginia Wade miała w grupie taki sam bilans zwycięstw, jak Chris Evert, lecz mimo korzystniejszego bilansu setów do finału awansowała Amerykanka, gdyż była lepsza w bezpośrednim spotkaniu. Dianne Fromholtz 7:6, 7:56:1, 4:6, 4:67:5, 6:4 1978 Faza grupowa Billie Jean King Rosie Casals Evonne Goolagong Cawley 1:6, 6:2, 6:45:7, 6:3, 0:60:6, 6:7 1978Toyota Półfinał Chris Evert 2:6, 2:6 1979 Ćwierćfinał Sue Barker 7:5, 5:7, 2:6 1980 Faza grupowa Billie Jean King Kathy Jordan 1:6, 3:66:1, 3:6, 0:6

W grze podwójnej Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik 1973 Półfinał Mona Schallau Françoise Durr Betty Stöve 1:6, 2:61977Toyota Zwycięstwo Françoise Durr Helen Cawley Joanne Russell 6:1, 4:6, 6:4 1978Toyota Półfinał Françoise Durr Billie Jean King Martina Navrátilová 6:7, 5:7

Występy w turnieju WTA Doubles Championships Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik 1975 Zwycięstwo Margaret Smith Court Rosie Casals Billie Jean King 6:7(2), 7:6(2), 6:2 1976 Półfinał Olga Morozowa Mona Guerrant Ann Kiyomura 3:6, 1:6 1977 Finał Françoise Durr Martina Navrátilová Betty Stöve 5:7, 3:6 1978 Finał Françoise Durr Billie Jean King Martina Navrátilová 4:6, 4:6

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Brytyjskie tenisistki Kategoria:Triumfatorki Australian Open Kategoria:Triumfatorki French Open Kategoria:Triumfatorki Wimbledonu Kategoria:Triumfatorki US Open Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bournemouth