thumb|Chmury|right
Aeromancja (z greckiego aero, „powietrze” i manteia, „wróżba”) – przepowiadanie przyszłości na podstawie pogody, najczęściej z błyskawic, grzmotów, kształtu chmur oraz kierunku i siły wiatru. Jest to jedna z najstarszych metod wróżenia, stosowana była już w starożytności przez babilońskich kapłanów.
Typy aeromancji Jest wiele typów wróżenia, które mogą być przypisane określeniu „aeromancja”: Austromancja – wróżenie poprzez obserwację wiatru; Anemoskopia – wróżenie przez interpretację kierunku i siły wiatru; Nephomancja – wróżenie przez interpretację układu chmur; Ceraunoskopia – wróżenie poprzez interpretację grzmotów i błyskawic; Chaomancja – wróżenie z powietrznych wizji; Kometomancja – wróżenie z wyglądu ogona komety; Meteoromancja – wróżenie z meteorów.
thumb|Błyskawice|right
Historia W starożytności ludzie postrzegali aeromancję jako zajęcie dla medium, przez które bogowie okazywali zarazem radość i gniew wobec tego, który ich czcił, więc nie jest zaskoczeniem, że aeromancja jest jedną z najstarszych metod wróżenia. Hindusi, Etruskowie i Babilończycy jako pierwsi znaleźli specjalne znaki na niebie, co spotkało się z dużym zainteresowaniem. Z czasem zaczęli praktykować chaomancję i ceraunoskopię. Ta fascynacja omenami na niebie odzwierciedla uwielbienie bogów przez tych ludzi.
Dwójka bóstw kojarzona z ceraunoskopią to: Tinia, etruski bóg błyskawic Adad, babiloński bóg burzy, wiatru, deszczu i piorunów.
Kategoria:Chmury Kategoria:Pogoda Kategoria:Metody wróżenia