60px|thumb|right|Rodowy herb Bonapartych Antoni (Antoine) Bonaparte, książę francuski, (ur. 31 października 1816 w Tusculum, Włochy, zm. 28 marca 1877 we Florencji) – polityk francuski, siódme dziecko brata Napoleona, Lucjana i Aleksandryny z domu de Bleschamps.
W wieku lat 16 Antoni wyemigrował do USA. Po krótkim czasie powrócił do Rzymu, gdzie wkrótce, zamieszany wraz ze swym bratem Piotrem w agitację polityczną przeciw władzy papieskiej w Państwie Kościelnym, został aresztowany i skazany na banicję. Następne kilkanaście lat spędził w Anglii i powrócił do Italii dopiero w r. 1848, tym razem jednak trzymał się z daleka od agitacji politycznej.
W roku 1849 udał się do Francji by wspierać politykę kuzyna, księcia-prezydenta Ludwika Napoleona III. Został wybrany deputowanym do Zgromadzenia Ustawodawczego z departamentu Yonne, w parlamencie reprezentował politykę konserwatywną. Po roku 1851 otrzymał od Napoleona III tytuł księcia francuskiego (Prince français) i apanaże ze szkatuły cesarskiej. Wkrótce potem wycofał się z życia publicznego i przeniósł się do Florencji, gdzie zmarł bezpotomnie sześć lat po upadku II Cesarstwa Francuskiego.
Bibliografia Biographie Nouvelle, t. 12, Paris 1880 Reimers, Mina kungliga, str. 155 Carteret, Napoléon III bienfateur, Aubry,Impératrice Eugénie, str. 451
Antoni Bonaparte Bonaparte, Antoni Bonaparte, Antoni Bonaparte, Antoni