mały|Grób Włodzimierza Kuryłowicza na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Włodzimierz Kuryłowicz (ur. 26 września 1910 we Lwowie, zm. 21 lutego 1991 w Warszawie) – polski mikrobiolog, profesor zwyczajny w Państwowym Zakładzie Higieny w Warszawie, członek PAU i PAN.
Życiorys Urodził się 26 września 1910 we Lwowie, w rodzinie Romana, urzędnika, i Flory z KleczyńskichAnna Trojanowska, Kuryłowicz Włodzimierz Giganci Nauki [dostęp 2024-08-24].. Był młodszym bratem Jerzego – językoznawcy. W 1928 ukończył gimnazjum we Lwowie i podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza (UJK), gdzie w 1936 uzyskał dyplom lekarza, w 1938 stopień doktora medycyny na podstawie rozprawy Stanowisko pałeczki twardzielowej w grupie pałeczek otoczkowych, a w 1939 doktora habilitowanego. Od trzeciego roku studiów (od 1934) pracował w filii Państwowego Zakładu Higieny we Lwowie.
W latach 1939–1941 pracował w Katedrze Mikrobiologii Instytutu Medycznego UJK, podczas okupacji niemieckiej od 1941 przemianowanej na Laboratorium Bakteriologiczno-SerologiczneJózef Kubica, Włodzimierz Kuryłowicz. Prof. zw. dr hab. med., cz. rzecz. PAN (26.09.1910–21.02.1991) [dostęp 2024-08-24].. Brał udział w działaniach niwelujących epidemię czerwonki bakteryjnej na terenie kresów południowo-wschodnich.
W 1945 opuścił Lwów. W 1945 podjął pracę w Zakładzie Mikrobiologii Lekarskiej Państwowego Zakładu Higieny w Krakowie, a od 1947 kierował Zakładem Antybiotyków PZH w Warszawie. Wspólnie z biochemikiem prof. Tadeuszem Korzybskim rozpoczęli prace nad zwiększeniem wydajności biosyntezy penicyliny i jej oczyszczaniem. W 1946 udali się na stypednium UNRRA do Kanady, gdzie przez pół roku pracowali w Laboratorium MacPhersona na Uniwersytecie w Toronto. W 1950 Kuryłowicz rozpoczął prace nad szczepionkami BCG. W latach 1954–1956 z przerwami pracował w Laboratoriach Centre International de'l Enfance, ośrodka założonego przez Roberta Debré. W latach 1957–1958 był kierownikiem ośrodków naukowych Chińskiej Akademii Nauk w Pekinie i Szanghaju. Następnie w latach 1958–1963 kierował Zakładem Mikrobiologii w Instytutu Gruźlicy w Warszawie; jednocześnie w Instytucie Antybiotyków w Warszawie objął stanowisko kierownicze w Zakładzie Nowych Antybiotyków (1958–1961). W latach 1964–1980 pełnił funkcję dyrektora Państwowego Zakładu Higieny i kierował w nim Zakładem Badania Surowic i Szczepionek.
W 1954 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1963 zwyczajnego. Był autorem ponad 270 prac naukowych. Zainicjował w Polsce produkcję antybiotyków.
Był członkiem Komisji Ekspertów ds. Antybiotyków WHO (1950–1970), przedwodniczącym Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia i Opieki Społcznej (1962–1968), wiceprezydentem Międzynarodowej Unii Towarzystw Mikrobiologów (1982–1986), członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk (od 1971), członkiem korespondentem Polskiej Akademii UmiejętnościReprezentanci nauk medycznych, zmarli członkowie AU w Krakowie, PAU, TNW i PAN, Katedra Historii Medycyny UJ CM, członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, Polskiego Towarzystwa Mikrobiologów, członkiem zagranicznym: Brazylijskiej Akademii Nauk Medycznych, Akademii Nauk Medycznych ZSRR, Królewskiej Akademii Medycyny Belgii. Był doktorem honoris causa uniwersytetów w: Recife (1962), Oslo (1976), Lille (1977), Debreczynie (1978), Liège (1980), Quebecu (1985), Münsterze (1989) i Akademii Medycznej w Krakowie (1975).
Zmarł 21 lutego 1991 w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A II-6-25).
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1968) Order Sztandaru Pracy II klasy (1977) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1959) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (22 lipca 1951) „za wybitne zasługi w pracy naukowej i zawodowej”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej (13 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia 1955 r. nr 0/113 - na wniosek Ministra Zdrowia. Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Lekarz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Lwa Finlandii (Finlandia, 1971) Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej (Francja, 1978) Medal Przyjaźni Polsko-Chińskiej (ChRL)
Nagrody Państwowa Nagroda Naukowa II stopnia (zespołowa) w dziedzinie nauk lekarskich za prace nad antybiotykami oraz za naukowe kierownictwo przy uruchomieniu fabryki penicyliny (1950) Nagroda Państwowa I stopnia (zespołowa) (1968) Nagroda Fundacji im. A. Jurzykowskiego (USA) Źródło:.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Członkowie rzeczywiści PAN Kategoria:Doktorzy honoris causa Akademii Medycznej w Krakowie Kategoria:Dyrektorzy Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Lekarz PRL” Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Lwa Finlandii Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polscy mikrobiolodzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1991