Europejska Współpraca Polityczna (EWP; ang. European Political Cooperation, EPC) – forma współpracy w ramach polityki zagranicznej państw Wspólnot Europejskich zapoczątkowana na przełomie 1969 i 1970 roku.
Początek EWP związany jest ze szczytem w Hadze z grudnia 1969 roku, gdzie przedstawiona została koncepcja skoordynowania polityk zagranicznych państw członkowskich EWG. W tym celu wyłoniono komitet, na czele którego stanął Étienne Davignon. Zespół ten opracował raportZnany jako Raport Davignona oraz Raport luksemburski., który zaaprobowany został 27 października 1970 roku. Początkowo nie zdecydowano się jednak na instytucjonalizację EWP - pozostawała ona strukturą nieformalną, mającą oparcie w konsultacjach ministrów spraw zagranicznych z państw EWG. W 1974 EWP zostało podporządkowane Radzie Europejskiej, zaś w 1986, na mocy JAE, EWP uzyskało prawnomiędzynarodową podstawę funkcjonowania. Całkowite zmiany w obrębie polityki zagranicznej zostały wprowadzone w 1993 wraz z Traktatem z Maastricht - ustanowiono wówczas Unię Europejską, której II filarem została Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa.
Zobacz też Europejska Wspólnota Polityczna Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Unii Europejskiej Kategoria:Polityka zagraniczna Unii Europejskiej Kategoria:Polityka bezpieczeństwa Unii Europejskiej Kategoria:Rada Europejska