Józef Wincenty Puzyna herbu Oginiec (ur. 19 marca 1793 w Gwoźdźcu, zm. 30 listopada 1862dane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego) – książę, oficer artylerii, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W wieku 16 lat wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego. Jako porucznik artylerii konnej wziął udział w wyprawie moskiewskiej w 1812 roku. Przed powstaniem listopadowym gospodarował w majątku Podhajczyki w obwodzie kołomyjskim. Na początku 1831 roku zgłosił się do wojska polskiego. Spotkawszy przypadkiem Józefa Dwernickiego, przyjął propozycję objęcia dowództwa tworzonej baterii artylerii konnej, z którą dołączył do korpusu 11 lutego. Dowodził artylerią we wszystkich walkach korpusu i wraz z nią przekroczył granicę Galicji. Uciekłszy z internowania, zameldował się w sierpniu w Warszawie. Do końca powstania pełnił służbę w Modlinie. Odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari nr 687 i awansowany do stopnia kapitana. W 1833 roku wrócił do Galicji. Uczestnik wypadków Wiosny Ludów, członek Centralnej Rady Narodowej we LwowieRobert Bielecki, "Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego", wyd. Warszawa 1995, tom III.
Przypisy
Kategoria:Oficerowie artylerii konnej powstania listopadowego Kategoria:Oficerowie Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (powstanie listopadowe) Józef Puzyna Kategoria:Uczestnicy inwazji na Rosję 1812 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1793 Kategoria:Zmarli w 1862 Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem św. Heleny Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Boremlem (1831)