Era open – okres w tenisie ziemnym, rozpoczęty w 1968 roku, kiedy to zezwolono na udział zawodników amatorskich oraz zawodowych w każdym turnieju (amatorskim i profesjonalnym).
W erze open jednym z najważniejszych osiągnięć zawodników jest zdobycie Klasycznego Wielkiego Szlema, czyli wygranie wszystkich czterech turniejów wielkoszlemowych w ciągu roku. Wśród mężczyzn ta sztuka udała się tylko Rodowi Laverowi w 1969. Wcześniej dokonał tego w 1962 roku. Spośród pań takim sukcesem mogą poszczycić się tylko dwie zawodniczki: Margaret Smith Court, która zdobyła Wielkiego Szlema w 1970 roku, i Steffi Graf, która oprócz czterech tytułów wielkoszlemowych w 1988 roku zdobyła również złoty medal olimpijski w Seulu. Przed nastaniem ery open tylko jedna tenisistka zdobyła Wielkiego Szlema – była nią Maureen Connolly.
Rekordy ery open w tenisie żeńskim
Kim Clijsters pierwsza tenisistka belgijska, która osiągnęła pozycję liderki rankingu kobiecego; pierwsza w historii liderka tego rankingu bez zwycięstwa wielkoszlemowego, jedna z sześciu tenisistek, które jednocześnie były liderkami rankingu singlowego i deblowego.
Lindsay Davenport jako pierwsza tenisistka w historii pokonała zawodniczkę z czołowej trójki światowego rankingu, nie oddając jej ani jednego gema (6:0, 6:0). Było to w półfinale Pacific Life Open w 2005 roku, w meczu z Mariją Szarapową. Davenport była wówczas zawodniczką rozstawioną z numerem 1, Szarapowa zaś z numerem 3, Amerykanka to również pierwsza zawodniczka, która zanotowała 50 zwycięstw w turnieju Australian Open w erze open.
Chris Evert posiada najwyższy w historii tenisa procent wygranych spotkań – wynosi on 90%.
Steffi Graf jedyna w historii zdobywczyni Złotego Szlema, to jest triumfatorka wszystkich czterech turniejów wielkoszlemowych oraz złota medalistka igrzysk olimpijskich w jednym sezonie, kiedy wygrała US Open 1995, została pierwszą i jedyną w historii tenisistką, która w każdym turnieju Wielkiego Szlema zwyciężała przynajmniej cztery razy; została pierwszą tenisistką, która jako obrończyni tytułu w turnieju wielkoszlemowym odpadła już w pierwszej rundzie – miało to miejsce na Wimbledonie w 1994 roku. była najdłużej na pozycji liderki rankingu – 377 tygodni.
Justine Henin została pierwszą zawodniczką w erze open, która po zwycięstwie we French Open odpadła już w pierwszej rundzie Wimbledonu (2005), w meczu finałowym Australian Open 2006 przeciwko Amélie Mauresmo poddała się na początku drugiego seta. To pierwszy przypadek w erze open, by w wielkoszlemowym finale rozstrzygnięcie nastąpiło poprzez krecz przeciwnika, w 2006 roku osiągnęła finały wszystkich turniejów wielkoszlemowych, z których wygrała jeden – Roland Garros. To najlepszy wynik od osiągnięcia Martiny Hingis w 1997 roku, piąta zawodniczka w historii, która w swoim debiucie w turniejach zawodowych odniosła zwycięstwo – turniej w Antwerpii w 1999 roku, pierwsza tenisistka belgijska, która zdobyła tytuł gry pojedynczej na turnieju wielkoszlemowym – French Open 2003, w finale z rodaczką Kim Clijsters.
Martina Hingis w 1997 roku osiągnęła finały wszystkich turniejów wielkoszlemowych, ulegając tylko Ivie Majoli we French Open. Zbliżony sukces odniosła dopiero Justine Henin-Hardenne w 2006 roku, jednak wygrała tylko French Open, w 1998 roku osiągnęła Wielkiego Szlema w grze podwójnej, najmłodsza liderka światowej klasyfikacji kobiet, najmłodsza triumfatorka wielkoszlemowego Australian Open i Wimbledonu oraz jednocześnie najmłodsza triumfatorka turnieju wielkoszlemowego w grzej pojedynczej, jedna z sześciu zawodniczek, które były jednocześnie liderkami rankingu singla i debla.
Martina Navrátilová jest jedną z trzech tenisistek, które wygrały turniej wielkoszlemowy we wszystkich trzech dyscyplinach (singel, debel i mikst), w wieku pięćdziesięciu lat zdobyła tytuł US Open 2006 w grze mieszanej, dziewięciokrotnie zajmowała pozycję najlepszej tenisistki na świecie.
Arantxa Sánchez Vicario druga w historii zawodniczka, która była jednocześnie liderką rankingu singlowego i deblowego, wygrywając French Open w 1989 roku została wówczas najmłodszą triumfatorką tego turnieju, wynik ten rok później poprawiła Monica Seles.
Monica Seles wygrywając French Open w 1990 roku została najmłodszą triumfatorką tego turnieju, poprawiając wyczyn Arantxy Sánchez Vicario rok wcześniej w 1990 roku Monica stała się najmłodszą zwyciężczynią turnieju WTA Tour Championships. W finale zagrała z Gabrielą Sabatini i był to pierwszy pięciosetowy pojedynek w tenisie kobiecym od 1902 roku, została najmłodszą liderką światowego rankingu kobiecego w 1991 roku. Wynik ten poprawiła później Martina Hingis.
Margaret Smith Court zdobywczyni klasycznego Wielkiego Szlema w 1970 roku, zawodniczka, która zdobyła najwięcej w historii tytułów wielkoszlemowych w grze pojedynczej (24, w tym 11 w erze open).
Serena Williams czterokrotna mistrzyni olimpijska w konkurencjach gry pojedynczej i podwójnej zdobywczyni Niekalendarzowego Wielkiego Szlema w grze pojedynczej i podwójnej, zdobywczyni Karierowego Złotego Wielkiego Szlema w grze pojedynczej i podwójnej zdobywczyni 23 tytułów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, najstarsza liderka rankingu singlistek, najstarsza triumfatorka turnieju wielkoszlemowego w grze pojedynczej.
Iga Świątek najwięcej wygranych z rzędu meczów otwarcia (65 meczów) w turniejach WTA/Wielki Szlem najdłuższa seria zwycięstw w XXI wieku - 37 meczów z rzędu
Rekordy ery open w tenisie męskim Roger Federer tenisista, który w rankingach męskich zgromadził najwięcej punktów w historii, pierwszy mężczyzna, który wygrał cztery turnieje cyklu ATP World Tour Masters 1000 w sezonie, pierwszy tenisista, który w ATP World Tour Finals pokonał przeciwnika wynikiem 6:0, 6:0 (półfinał z Gastónem Gaudio w 2005 roku), pierwszy i jedyny tenisista w historii, który wygrywał Wimbledon i US Open przez cztery kolejne lata (2004 – 2007). odniósł najwięcej zwycięstw w turnieju wimbledońskim – osiem.
Rod Laver jedyny tenisista w erze open, który osiągnął klasycznego Wielkiego Szlema – w 1969 roku (wcześniej dokonał tego w 1962 roku).
Rafael Nadal wygrał 22 turnieje wielkoszlemowe rekordzista w liczbie spotkań wygranych z rzędu na kortach ziemnych, został pierwszym nastolatkiem od czasów Borisa Beckera, który osiągnął pozycję drugiego tenisisty na świecie, pierwszy tenisista w erze open, który czternastokrotnie wygrał jeden turniej wielkoszlemowy (French Open).
Novak Đoković wygrał 24 turnieje wielkoszlemowe – najwięcej w historii ery open, odniósł najwięcej zwycięstw w turnieju Australian Open – dziesięć.
Patrick Rafter lider rankingu tenisistów przez okres jednego tygodnia.
Inne rekordy Zwycięstwa w debiutanckich turniejach zawodowych (sześć tenisistek wygrało zawodowy turniej w swoim debiucie) 1997 – Mirjana Lučić, Bol 1999 – Justine Henin, Antwerpia 2001 – Angelique Widjaja, Bali 2016 – Iga Świątek, Sztokholm
Jednocześni liderzy rankingów singla i debla Kobiety Martina Navrátilová – 1987 Arantxa Sánchez Vicario – 1995 Martina Hingis – 1997 Lindsay Davenport – 1998 Kim Clijsters – 2003 Serena Williams – 2010
Wielki Szlem kobiet Klasyczny Wielki Szlem 1970 – Margaret Smith Court 1988 – Steffi Graf Niekalendarzowy Wielki Szlem Margaret Smith Court – US Open 1969 – Wimbledon 1970 Margaret Smith Court – Roland Garros 1970 – Australian Open 1971 Martina Navrátilová – Roland Garros 1984 – Australian Open 1985 Steffi Graf – Roland Garros 1993 – Australian Open 1994 Serena Williams – Roland Garros 2002 – Australian Open 2003 Serena Williams – US Open 2014 – Wimbledon 2015 Cztery finały turniejowe 1985 – Martina Navrátilová 1987 – Martina Navrátilová 1989 – Steffi Graf 1992 – Monica Seles 1993 – Steffi Graf 1997 – Martina Hingis 2006 – Justine Henin-Hardenne Trzy wygrane turnieje w roku 1969 – Margaret Smith Court 1972 – Billie Jean King 1973 – Margaret Smith Court 1983 – Martina Navrátilová 1984 – Martina Navrátilová 1991 – Monica Seles 1995 – Steffi Graf 1996 – Steffi Graf 1997 – Martina Hingis 2002 – Serena Williams 2015 – Serena Williams
Zobacz też Wielki Szlem (tenis) Finalistki tenisowych turniejów wielkoszlemowych
Kategoria:Terminologia w tenisie