Wincenty Władysław Kawalec (ur. 31 października 1914 w Męczennicach, zm. 25 stycznia 1991 w Warszawie) – polski ekonomista i polityk. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego w latach 1965–1972 i minister pracy, płacy i spraw socjalnych (1972–1974).
Życiorys Syn Józefa i Józefy. W 1935 r. zdał egzamin maturalny w Sosnowcu. Uzyskał wykształcenie wyższe, w tym stopień doktora. Otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk ekonomicznych. W 1939 r. ranny w wojnie obronnej, następnie w niewoli niemieckiej. W 1943 r. uciekł z obozu jenieckiego w Dössel. W latach 1945–1947 kierownik powiatowego oddziału Spółdzielni „Społem” w Starachowicach. Następnie dyrektor Biura Regionalnego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego na województwo kieleckie (1948–49).
W 1945 r. wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, a następnie do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Zastępca przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach w latach 1950–1953, jednocześnie pełnił funkcję przewodniczącego Wojewódzkiej Komisji Planowania Gospodarczego. W okresie od 1953 do 1962 r. był dyrektorem departamentu w PKPG i w Komisji Planowania przy Radzie Ministrów.
W latach 1965–1972 był prezesem Prezes Głównego Urzędu Statystycznego. Od marca 1972 do 21 listopada 1974 był ministrem pracy, płac i spraw socjalnych w rządzie Piotra Jaroszewicza. W maju 1972 został członkiem Rady Głównej Przyjaciół HarcerstwaNowy skład RG Przyjaciół Harcerstwa, „Słowo Powszechne”, nr 122, 23 maja 1972, s. 2..
Otrzymał m.in. Order Sztandaru Pracy II klasy (1969)Dekoracja wysokimi odznaczeniami działaczy państwowych, „Trybuna Ludu”, nr 201, 22 lipca 1969, s. 8., Złoty Krzyż Zasługi (1954)., Medal 10-lecia Polski Ludowej (1954).Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1973)Medale „Za Zasługi dla Obronności Kraju” dla członków rządu, [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 241, 11 października 1973, s. 2., Złotą odznakę honorową „Za Zasługi dla Warszawy” (1965)Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 11, 30 czerwca 1965, s. 7. oraz Odznakę Honorową I stopnia „Za szczególne zasługi dla rozwoju województwa bydgoskiego” (1969)Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy, nr 12, 15 sierpnia 1969, s. 3.. mały|skala|Patent oficerski z 1938 r.
W ramach serii wydawniczej Biblioteka Żółtego Tygrysa opublikował wspomnienia z ucieczki z niemieckiej niewoli – „Pięćdziesięciu z Dössel”.
Przypisy
Bibliografia Leksykon Historii Polski (1995). Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944-1991, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991 Informacje w BIP IPN
Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Jeńcy Oflagu VI B Dössel Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej Kategoria:Polscy ministrowie pracy Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1991