mały|100px|Ilustracja z Kosmografii Sebastiana Münstera z 1550 roku BlemmjowieHistoria Piękna, Umberto Eco, tłum. Agnieszka Kuciak, Poznań 2007 (łac. Blemmyæ) – mityczny ród ludzki bez głowy, z oczami, ustami i nosem na klatce piersiowej. Informacje o nich znajdują się w Historii Naturalnej Pliniusza Starszego The Blemmyæ are said to have no heads, their mouths and eyes being seated in their breasts. Pliny the Elder, The Natural History, chapter 8, a także w Nowych Atenach Benedykta ChmielowskiegoNaprzód Autor Mela lib; l. cap: 4. rzetelnie i dowodnie pisze, że znajduje się Naród Blemij nazwany, który Isidorus nazywa Lemnios, a ci wszystkę naszyńców ludzi mając figurę i symmetrię, głowy cale nie mają, tylko twarz w pośrodku piersi. Małego świata wielkie cuda, to jest o ludziach mirabilia, choć ten ostatni autor wątpi w ich istnienie. W folklorze angielskim i dziełach Szekspira opisywani jako rasa kanibali. Bezgłowe istoty lokowano najczęściej w Afryce, a później również w Nowym Świecie. Nazwa Blemmyæ pochodzi prawdopodobnie od starożytnego nubijskiego plemienia Blemiów.
W kulturze współczesnej W powieści Valerio Massimo Manfrediego "Wieża" Blemmjowie są przedstawieni jako mieszkańcy Sahary, reprezentujący złą twarz ludzkości. Blemmjowie występują w powieści Umberto Eco Baudolino. Występują w powieści "Mroczna Przepowiednia" Ricka Riordana.
Przypisy
Kategoria:Mityczne istoty