thumb|Wicemarszałek Sejmu Halina Skibniewska w rozmowie z posłami gen. Zygmuntem Huszczą i Józefem Kępą, 1971 thumb|Grób Haliny i Zygmunta Skibniewskich na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Halina Skibniewska z domu Erentz (ur. 10 stycznia 1921 w WarszawieEncyklopedia Warszawy z 1994, natomiast rok urodzenia 1920 jest w PSB – , zm. 20 kwietnia 2011 tamżeNekrolog w „Gazecie Wyborczej”, 22 kwietnia 2011.) – polska architektka i urbanistka, profesor doktor inżynier architektury, działaczka państwowa, posłanka na Sejm PRL IV, V, VI, VII i VIII kadencji, w latach 1971–1985 wicemarszałek Sejmu V, VI, VII i VIII kadencji. Laureatka Leninowskiej Nagrody Pokoju.

Życiorys Działalność zawodowa Ukończyła studia na Politechnice Warszawskiej w 1948. W latach 1948–1949 pracowała w Biurze Odbudowy Stolicy. Romuald Gutt zatrudnił ją jako asystenta na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, później w swoim biurze projektowym. Uczestniczyła w odbudowie Teatru Narodowego w Warszawie. Od 1957 pracowała w Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. Mocno związana z Żoliborzem, tu zrealizowała swój projekt: Sady Żoliborskie, uważany za jeden z najlepszych tamtych lat. W swoich projektach reprezentowała głównie modernizm i zawierała w nich wiele oryginalnych rozwiązań, jak m.in. wykorzystanie naturalnej zieleni (Sady Żoliborskie) czy fragmentów dekoracyjnych pochodzących z ruin historycznych obiektów (osiedle Szwoleżerów).

Od 1975 do 1985 była profesorką Politechniki Warszawskiej. Jej zainteresowania naukowe koncentrowały się na zagadnieniach związanych z życiem człowieka w mieście, społeczną funkcją obiektów mieszkalnych, ekologią miasta. Zajmowała się również kwestią dostosowywania obiektów mieszkalnych do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Pod jej kierunkiem stopień naukowy doktora uzyskała w 1989 Grażyna Dąbrowska-Milewska.

Członkini komitetów Polskiej Akademii Nauk (Komitet Architektury i Urbanistyki, Komitet Prognoz „Polska 2000”; Komitet Przestrzennego Zagospodarowania Kraju), Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz Polskiej Rady Architektury. Członkini kilku zagranicznych organizacji naukowych, m.in. Académie d’Architecture de France.

Wieloletnia polska korespondentka czasopisma architektonicznego „L'Architecture d'Aujourd'hui”.

Działalność polityczna Podczas okupacji działała w Armii Krajowej. W latach 1965–1985 była posłanką na Sejm PRL IV, V, VI, VII i VIII kadencji, reprezentowała okręg wyborczy Warszawa-Praga lub Warszawa-Praga Południe. Zasiadała w komisjach Budownictwa i Gospodarki Komunalnej, Mandatowo-Regulaminowej oraz Kultury i Sztuki. Od 1971, jako pierwsza kobieta w historii polskiego Sejmu, pełniła funkcję wicemarszałka Sejmu. Pełniąc tę funkcję do 1985, była posłem najdłużej sprawującym ten urząd w historii Sejmu. W VIII kadencji Sejmu, podczas stanu wojennego pomagała wyjść bądź uzyskać przepustkę z internowania wielu pozbawionym wolności działaczom opozycji, m.in. Bronisławowi Komorowskiemu. Po zakończeniu VIII kadencji w 1985, przestała piastować mandat poselski, a następnie w 1986 została powołana w skład Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa Wojciechu Jaruzelskim. Po 1989, kiedy ciało to zostało rozwiązane, wycofała się z działalności politycznej.

W okresie PRL była również prezeską Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Francuskiej. W latach 1986–1988 członek Społecznego Komitetu Odnowy Starego Miasta ZamościaAndrzej Kędziora, Społeczny Komitet Odnowy Starego Miasta, Zamościopedia, 26 października 2014.. Po 1989 współpracowała z Ośrodkiem Studiów Międzynarodowych przy Senacie RP. Prowadziła również działalność społeczną – działała w Fundacji Polska w Europie, Polskiej Radzie Ruchu Europejskiego oraz Stowarzyszeniu „Wspólnota Polska”. Przewodniczyła również Komisji Ochrony Przyrody przy Wojewodzie Warszawskim.

Była żoną architekta i posła na Sejm PRL I kadencji Zygmunta Skibniewskiego.

Pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 76-1-21).

Halina Skibniewska w krzywym zwierciadle Satyryk „Gazety Wyborczej” Michał Ogórek tak pisał o Halinie Skibniewskiej w satyrycznym tekście Polki idolki, poświęconym znanym kobietom okresu PRL: Architekt, która dzięki swej sile przebicia przekuła nam dostęp do łazienki. W ramach oszczędności w tamtych czasach w nowo projektowanych blokach próbowano bowiem zmniejszyć liczbę tzw. oczek sanitarnych i ubikacje budować wspólne na piętrze. W przykładowym osiedlu Haliny Skibniewskiej na Sadach Żoliborskich w Warszawie wszystko było na swoim miejscu, co wywołało taki zachwyt, że nawet dostała w Moskwie Nagrodę Leninowską. Kiedy więc poniekąd sam Lenin poszedł na tę stronę co ona, nikt już więcej nie odważył się proponować mieszkań bez wygód(ek). Nagroda należała się Halinie Skibniewskiej już za to, że wielu domów postawionych wtedy nie zaprojektowałaMichał Ogórek, Polki idolki [w:] „Wysokie Obcasy” [dodatek do „Gazety Wyborczej”], 18 października 2003, nr 42 (238)..

Konrad Kucza-Kuczyński w artykule Kobiety w architekturze pisał o Halinie Skibniewskiej: Osiedla Sady Żoliborskie z lat 1958–1963 czy Szwoleżerów z 1974–1976, realizowane w czasach ograniczeń normatywnych i finansowych są dowodem, iż nawet w tamtych trudnych czasach można było w poczuciu etycznej odpowiedzialności za dzieło i odbiorcę, tworzyć lepiej, niż narzucał to suchy normatyw„Kominikat SARP” Nr 3, marzec 2006..

Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (24 października 2003) („za wybitne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i naukowej, za zasługi dla architektury polskiej”). Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1969) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1962) Srebrny Krzyż Zasługi (15 lipca1955) („w 10. rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie budownictwa mieszkaniowego”). Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974) Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984) Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Medal Komisji Edukacji Narodowej (1998) Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966)Nadzwyczajna sesja Sejmu [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 172, 22 lipca 1966, s. 1. Medal Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”, za wytrwałą i pełną poświęcenia pracę na rzecz Rodaków poza granicami kraju (2000) Medal Politechniki Warszawskiej Alma Mater Bene Merentibus, za nacechowaną humanizmem twórczość architektoniczną i stałe oddanie potrzebującym pomocy (2000) Złota Odznaka SARP (1977) Złota Odznaka Honorowa TUP (1996) Wielki Oficer Orderu Legii Honorowej (Francja, 1972)Kto jest kim w Polsce 1989, Warszawa: Interpress, 1989, s. 1187. Międzynarodowa Leninowska Nagroda Pokoju na lata 1977/1978 (ZSRR, 1979) Medal Jana Pawła II za ofiarne i odważne interwencje podczas stanu wojennego na rzecz osób represjonowanych i chorych (Watykan, 1983)

Nagrody i wyróżnienia 1961 – „Mister Warszawy” (nagroda dla najładniejszego nowo powstałego budynku w Warszawie) 1972 – „Mister Warszawy” 1974 – „Mister Warszawy” 1974 – Nagroda Sześcian 1975 – Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki 1976 – Nagroda Państwowa I stopnia 1978 – Honorowa Nagroda SARP

Ważniejsze projekty Projekt odbudowy Sal Redutowych Teatru Narodowego (razem z Romualdem Guttem) Projekt teatru Domu Wojska Polskiego, plac Żelaznej Bramy (razem z Romualdem Guttem), 1951 (niezrealizowany) Osiedle Sady Żoliborskie na Żoliborzu w Warszawie (1961) Osiedle Wolska IV w Warszawie (1965) Plan szczegółowy osiedla Winogrady w Poznaniu (1964) ZETO-ZOWAR (obecnie KRUS) (1970−1973) Szkoła na Sadybie w Warszawie (1971) Osiedle Szwoleżerów w Warszawie (1974) Plan szczegółowy osiedli winogradzkich w Poznaniu

Ważniejsze publikacje Rodzina a mieszkanie, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1974. Tereny otwarte w miejskim środowisku mieszkalnym, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1979.

Galeria Sady Żoliborskie

ZETO-ZOWAR

Przypisy

Bibliografia Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 1187

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Architekci związani z Warszawą Kategoria:Członkowie Biura Odbudowy Stolicy Kategoria:Członkowie Komitetu Architektury i Urbanistyki PAN Kategoria:Członkowie Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju PAN Kategoria:Członkowie Komitetu Prognoz „Polska 2000 Plus” Kategoria:Członkowie Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej Kategoria:Laureaci Honorowej Nagrody SARP Kategoria:Laureaci Międzynarodowej Leninowskiej Nagrody Pokoju Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polacy – Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Posłowie z okręgu Warszawa Praga Południe (PRL) Halina Skibniewska Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Wicemarszałkowie Sejmu Polski Rzeczypospolitej Ludowej V kadencji Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 2011 Kategoria:Wicemarszałkowie Sejmu Polski Rzeczypospolitej Ludowej VI kadencji Kategoria:Wicemarszałkowie Sejmu Polski Rzeczypospolitej Ludowej VII kadencji Kategoria:Wicemarszałkowie Sejmu Polski Rzeczypospolitej Ludowej VIII kadencji