thumb|240px|Grób symboliczny poetki Anny Zahorskiej na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Anna Zahorska, ps. „Savitri” (ur. 1882 w majątku Byszlaki pod Mohylewem, zm. 1942 w KL Auschwitz-Birkenau) – polska poetka, powieściopisarka i dramatopisarka.
Życiorys Absolwentka historii literatury na UJ i Uniwersytecie Warszawskim. Początkowo była członkinią PPS-u, później zbliżyła się do środowisk katolickich. Poza zbiorami poezji i opowiadań, wydała także szkice literackie o Żmichowskiej i Rodziewiczównie.
Zmarła w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz. Jej grób symboliczny znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 257c, rząd 1, grób 10).
Małżeństwo i dzieci Jej mężem był prawnik i popularyzator szachów Eugeniusz Zahorski. Jedną z ich córek była Elżbieta Zahorska.
Wybrana twórczość 1908 – Pieśni walki 1908 – Poezje 1914 – Dniom zmartwychwstania 1914 – Utopia 1910 – Brunhilda 1912 – Pani słoneczna 1914 – Księga milczenia (opowiadania) 1927 – Wazon iryzowany (opowiadania) 1927 – Bezrobocie 1928 – Trucizny 1929 – Młyn nad Sałgirem 1939 – Ofiara poranna
Wszystkie jej utwory objęte były w 1951 zapisem cenzury w Polsce, podlegały natychmiastowemu wycofaniu z bibliotekCenzura PRL, posłowie Zbigniew Żmigrodzki, Wrocław 2002, s. 46..
Przypisy
Linki zewnętrzne OPAC Biblioteki Narodowej Częściowo zachowane dane o więźniach Auschwitz Publikacje Anny Zahorskiej w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Autorzy objęci zapisem cenzury w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej Kategoria:Polacy – ofiary KL Auschwitz Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Upamiętnieni symbolicznym grobem na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1942